Η εικονική κοινωνία του φέισμπουκ με την προσωπική μου ματιά

Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2011

Μεταφέρω τούτο το κείμενο, διότι συμφωνώ μεν με αυτά που λέει αλλά διαφωνώ όσον αφορά τα λεγόμενα περί βιαστή (το οποίο μπορεί να είναι σχήμα λόγου) και στη αφοριστική γενίκευση περί δικτύωσης. Το πόσο επικίνδυνο ή ισοπεδωτικό είναι το διαδίκτυο, και το φέισμπουκ στην προκειμένη, εξαρτάται πάντα από την προσωπική διαχείριση που του κάνει ο καθένας μας. Παράγοντας που επηρεάζει όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας - στην πραγματική ή εικονική πραγματικότητα...

Δικτυωμένη από το 1997 (http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.anagnwstes&id=8821)

Της Μαρκέλλας Μακρή 16/09/2011 
1 εικόνα
Τα Μέσα-Έξω ( κρέας να μπει, κρέας να βγει)  της Κοινωνικής Δικτύωσης...
Ήμουν πολύ βαθιά νυχτωμένη. Λες και δεν είμαι χρόνια στο ίντερνετ, λες και δεν ξέρω τί συμβαίνει στον διαδικτυακό κόσμο γενικά. Είχα κρατήσει μια "ρομαντική" εικόνα, μακριά από το mirc, τα chat και τα forum, που ήξερα πως ήταν είτε γκομενοπαγίδες, είτε μια ευκαιρία να πηδήξεις και να πηδηχτείς. Ευτυχώς άνοιξαν τα μάτια μου. Ξαφνικά είδα την πραγματικότητα. Κι όσο εγώ χρησιμοποιούσα όλα αυτά τα μέσα "κοινωνικής δικτύωσης", η άλλη πλευρά εμφανίστηκε.
Ποια κρίση; Όλοι βρίσκονται σ' ένα μεγάλο κρεβάτι έτοιμοι ν' ανοίξουν, όχι την καρδιά τους για να μιλήσουν, αλλά τα γεννητικά τους όργανα. Elelitsa skise me, Anna xekoliara, Babis terastios... Και φωτογραφίες, πολλές φωτογραφίες, μηνύματα, χυδαίες προσεγγίσεις, λες και το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο είναι είτε ένα παλαμάρι, είτε μια τρύπα. Οκ όχι μία, δύο. Και το peeping να κρατά τα σκήπτρα του βασιλιά. Γιατί μας αρέσει να κοιτάμε; Τι μας λείπει; Ποιος ο λόγος να εκτεθείς έτσι στα μάτια χιλιάδων; Για ποια επιβεβαίωση μιλάμε;
Το "θέλω να σε πηδήξω", έγινε like, το "πάρε μου μια πίπα" poke και οι ώρες ατέλειωτες, ο κόσμος είναι μεγάλος. Ποτέ δεν ήμουν συντηρητική. Πάντα είχα ανοιχτό μυαλό. Αλλά αυτό, πλέον, μου φαντάζει τόσο, όχι απλά χυδαίο, αλλά βρώμικο. Το σεξ είναι βρώμικο, έτσι έλεγαν παλιά, για να δημιουργήσουν ενοχές. Όχι το σεξ δεν είναι βρώμικο, εμείς είμαστε ζώα. Όχι ζώα, αυτά δεν φταίνε σε τίποτα. Εμείς είμαστε γλιτσεροί. Λες κι έχουμε βγει από βάλτο. Και όταν η αυτοεκτίμηση μας είναι στο ναδίρ, αντί να τα βάλουμε κάτω και να δούμε τι πάει στραβά, εκτιθέμεθα. Πότε ο εγκέφαλος μας μετακόμισε στο κάτω μέρος του σώματος μας; Και γιατί είναι τόσοι πολλοί και τόσες πολλές που ψάχνουν την επιβεβαίωση μέσω του εκχυδαϊσμού; Τι σπρώχνει μια ώριμη γυναίκα να ανοίξει τα "σώψυχα" της; Μία μικρή κοπέλα να ποζάρει σαν Λολίτα στο δωμάτιο της; Μπορείς ακόμα να δεις τις κούκλες της.
Πως μπορείς να πεις σε αυτά τα κορίτσια, ότι με αυτές τις κινήσεις το μόνο που καταφέρνουν είναι να εξιτάρουν και όχι να προκαλούν θαυμασμό; Και στα νεαρά αγόρια ότι αυτό που βλέπουν πρέπει να το σεβαστούν; Πώς μπορείς να τα κάνεις να εκτιμήσουν το άλλο φύλλο και να σεβαστούν τις επιθυμίες του; Και μετά λες. φταίει ο βιαστής. Πώς μπορείς να εκπαιδεύσεις μια ολόκληρη γενιά να ανοιγοκλείσει τα μάτια της και όχι να τα έχει συνέχεια ανοικτά, κολλημένη σε μια οθόνη που δεν κρύβει τίποτα;
Δεν είμαι συντηρητική. Ρομαντική είμαι. Και αναρωτιέμαι. Εφόσον δεν έχουμε την τύχη να είμαστε γουρούνια(*), ποσό κρατά ένας οργασμός;
 (*) Στα γουρουνάκια ο οργασμός υποτίθεται ότι διαρκεί μισή περίπου ώρα.

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.anagnwstes&id=8821

Παρασκευή 19 Αυγούστου 2011

Facebook-αιτήματα φιλίας και πράσινα άλογα - Νο2

"Ο Χ θέλει να γίνετε φίλοι στο Facebook". Τέτοιες ειδοποιήσεις λαμβάνω ασταμάτητα και κάθε φορά αυτόματα βάζω εισαγωγικά στη λέξη "φίλοι", εικονικά εισαγωγικά όπως ακριβώς και η ίδια η λέξη. Από την πλευρά μου απαντώ επίσης ασταμάτητα σε όλους αυτούς -- σε όσους τουλάχιστον έχουν ανοιχτό κουτάκι για μήνυμα, διότι μερικοί το εξαφανίζουν μην και το χρησιμοποιήσει κάποιος ενοχλητικός, ενώ οι ίδιοι δε διστάζουν να κάνουν αίτημα "φιλίας" σε άγνωστο... Και απαντώ σε όλους αυτούς, λέω, γνωρίζοντας ότι οι 9 στους δέκα δεν προσέχουν καν σε ποιον απευθύνονται και η μόνη τους έννοια είναι απλά να αυξήσουν τον αριθμό στη λίστα των φίλων τους.

Εντάξει, υπερβολική εικονογράφηση, αλλά για εικονική πραγματικότητα μιλάμε...
 Από τότε που βαρέθηκα να σβήνω εκείνους στους οποίους έχω απαντήσει προτείνοντάς τους εναλλακτικά (εφόσον το προφίλ μου έχει γεμίσει) να γίνουμε φίλοι μέσω της σελίδας μου, παρατήρησα ότι μερικοί από αυτούς  ξαναστέλνουν (!) αίτημα φιλίας αγνοώντας ολότελα τη σελίδα μου και αποδεικνύοντας για δεύτερη φορά ότι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η λίστα των φίλων και όχι οι φίλοι!

Σάββατο 30 Ιουλίου 2011

Facebook-αιτήματα φιλίας και πράσινα άλογα

It's a fact, που λένε οι Άγγλοι: Ελάχιστο ποσοστό από αυτούς που κάνουν αίτημα φιλίας ενδιαφέρεται να γνωρίσει το άτομο στο οποίο στέλνει το αίτημα. Εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι μόνο η αύξηση του αριθμού της λίστας των φίλων. Το βλέπω στην πράξη κάθε μέρα. Πολλά τα αιτήματα φιλίας που λαμβάνω αλλά ελάχιστα από αυτά έχουν την παραμικρή βαρύτητα (έστω φεϊσμπουκική βαρύτητα).
Από τότε που έγιναν οι φίλοι μου 5000 κι επειδή δε φτιάχνω Β΄ προφίλ, έστελνα στους αιτούντες ένα επεξηγητικό μήνυμα προσφέροντας ως εναλλακτική τη σελίδα μου. Πολλοί λίγοι ανταποκρίνονταν. Στη συνέχεια δοκίμασα μερικά άλλα μηνύματα, μπας και έφταιγε ο τρόπος της ενημέρωσης. Πάλι η ίδια μικρή ανταπόκριση. Στην πραγματικότητα είναι πιο πολλοί αυτοί που βρίσκουν μόνοι τους τη σελίδα μου και της κάνουν like! Γι' αυτό κι εγώ προσπαθώ να συμπεριλάβω αυτούς στη λίστα των φίλων μου σβήνοντας, φυσικά, άλλους με τους οποίους δεν έχω καμία επικοινωνία. Εξακολουθώ όμως να στέλνω μήνυμα σε όσους μου κάνουν αίτημα φιλίας, διότι, πρώτον, θεωρώ αγένεια να τους αγνοήσω (άσχετα αν αυτοί με τη σειρά τους το αγνοούν) και, δεύτερον, διότι αποτελεί πλέον για μένα ένα πείραμα (ή και στοίχημα) με τον εαυτό μου.

Αυτό είναι τελικά το μήνυμα που στέλνω:
Απάντηση σε αίτημα φιλίας σας
Προς το παρόν το φέισμπουκ δε μου επιτρέπει ν’ αποδεχτώ άλλα αιτήματα φιλίας, διότι οι φίλοι μου, λέει, έγιναν 5000. Μέχρι να «ρυθμιστεί» το θέμα, μπορείτε να επισκεφτείτε τη σελίδα μου: http://www.facebook.com/pages/%CE%92%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B1-%CE%9C%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B7-%CE%A3%CF%85%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AD%CE%B1%CF%82/122308334507586 και να της κάνετε «like», εάν σας αρέσει. Σας ευχαριστώ πολύ!

Μπορεί όμως και απλώς να μην τους αρέσει η σελίδα μου... Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα, έλεγε η συχωρεμένη η μάνα μου. Όπως και να'χει, θα το ξαναπώ: Μετά από όλα αυτά, θεωρώ τους φίλους της σελίδας μου δυο φορές φίλους μου (έστω με τη φεϊσμπουκική έννοια)!

Δευτέρα 25 Ιουλίου 2011

Κίνδυνοι από το φατσοβιβλίο

Γενικά θα ήταν αφελές να πιστεύει κανείς ότι το φατσοβιβλίο είναι αθώα ιστορία ακόμη και για τους ενήλικους.

Το φατσοβιβλίο μπορεί να εξελιχθεί σε ένα πρώτης τάξεως ναρκωτικό – με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Κάποια φεϊσμπουκού είχε γράψει στον τοίχο της: «Υπάρχουν κι εκείνοι που κόψανε την κοκαίνη και άρχισαν το φέισμπουκ». Και είχε δίκιο, διότι κολλάς στον τοίχο του και δε λες να ξεκολλήσεις, ακόμη κι αν αυτός ( ο φατσοβιβλιότοιχος λέω) αναφέρει μονάχα το ποιος έχει γίνει φίλος με ποιον ή ποιος έγινε μέλος σε ποια ομάδα (ναι, μπορεί να έχει ολόκληρα κατεβατά από τέτοιες άχρηστες, κατά γενική ομολογία, ανακοινώσεις ο φατσοβιβλιότοιχος). Με συνέπεια, ως χρονοβόρο ναρκωτικό, να σε κάνει να παραμελείς τη δουλειά σου. Γενικά μπορούμε να πούμε ότι κάποιος είναι εξαρτημένος από το φατσοβιβλίο, όταν θεωρεί τον εαυτό του υποχρεωμένο:
   1. να λέει κάθε μέρα έστω μια καλημέρα στους φατσοβιβλιοφίλους του,
   2. να απαντάει ευγενικά σε όλα, μα όλα, τα μηνύματα από όλους,
   3.να επισκέπτεται καθημερινά τον τοίχο και να δίνει ποικιλοτρόπως το "παρών!" του,
   4.να κρατάει συνεχή επαφή με τους φατσοβιβλιοφίλους του με τον έναν ή τον άλλον τρόπο,
   5.να προειδοποιεί για τις «απουσίες» του από το φατσοβιβλίο δίνοντας μάλιστα ημερομηνίες (ή και την αιτία αυτών των
απουσιών) ή να «απολογείται» εκ των υστέρων γι’ αυτές δίνοντας
λεπτομέρειες (ήμουν άρρωστος ή σε διακοπές ή είχα πολλή
δουλειά...),
   6. να γράφει στο προφίλ του τις ώρες που μπορεί κανείς να τον βρει μέσα στο φατσοβιβλίο, λες και πρόκειται για την κανονική του εργασία.
   Εξαρτημένος από το φατσοβιβλίο είναι επίσης εκείνος που έχει πάντα ανοιχτό τουλάχιστον το ταχυδρομείο (Gmail-Εισερχόμενα), όποια άλλη δουλειά κι αν κάνει στο κομπιούτερ ή έξω από το κομπιούτερ, ώστε να μπορεί να παρακολουθεί τη... φατσοβιβλιοκίνηση.
   Ένα επίσης ανησυχητικό σημάδι είναι εάν κρατάς αρχείο της κίνησης φίλων, μελών και θαυμαστών. Με άλλα λόγια, εάν κάθε μέρα σημειώνεις τον αριθμό που έχει η λίστα των φίλων σου ή των μελών της ομάδας σου (ή των ομάδων σου) ή των θαυμαστών της σελίδας σου (ή των σελίδων σου ή και όλων αυτών, εάν διαθέτεις από όλα – που είναι ακόμη πιο ανησυχητικό βεβαίως!).

Τρίτη 19 Ιουλίου 2011

Προσωπικής Σελίδας συνέχεια

Όταν πρωτομπήκα στο φέισμπουκ, αντιμετώπιζα με σκεπτικισμό ή ακόμη και με αρνητισμό τις προτάσεις για like σε προσωπικές  σελίδες φίλων φεϊσμπουκάδων (έργων τους ή ιδιότητάς τους). Τότε δεν ήξερα!!! Όμως με τον καιρό κατανόησα τόσο πολύ τη χρησιμότητα αυτών των σελίδων, ώστε αποφάσισα να δημιουργήσω και η ίδια τη δική μου προσωπική σελίδα: Βούλα Μάστορη-Συγγραφέας (https://www.facebook.com/pages/%CE%92%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B1-%CE%9C%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B7-%CE%A3%CF%85%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AD%CE%B1%CF%82/122308334507586 )! Και είμαι τόσο πολύ ικανοποιημένη, που, εάν το φέισμπουκ μου έδινε τη δυνατότητα, θα καταργούσα τελείως το προφίλ μου και θα κρατούσα μόνο τη σελίδα μου! Θεωρώ ότι για ένα συγγραφέα, ηθοποιό, ζωγράφο, τραγουδιστή κτλ. είναι πιο χρηστική μια σελίδα από ένα προφίλ, διότι ο καθένας μπορεί να κάνει like σε αυτή, χωρίς να προηγηθεί αίτημα φιλίας, το οποίο στο κάτω κάτω πόση "φιλία" αντιπροσωπεύει τις περισσότερες φορές; Ενώ το like είναι πιο ειλικρινές και, επιπλέον, δίνει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί και η όποια φιλία. Προσωπικά είμαι πιο ανοιχτή σε κείνους που κάνουν like στη σελίδα μου, παρά σε κείνους που μου κάνουν αίτημα φιλίας.

Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011

Βιντεο-κλήσεις στο Facebook

Είδηση σήμερα στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (http://www.enet.gr/?i=news.el.episthmh-texnologia&id=290975):
Η δυνατότητα πραγματοποίησης κλήσης μέσω βίντεο είναι γεγονός, όπως ανακοίνωσε το Facebook. Η νέα υπηρεσία έρχεται ως αποτέλεσμα της συνεργασίας της εταιρείας με το Skype.

"Χρησιμοποιούμε την καλύτερη τεχνολογία που υπάρχει για τις βιντεο-κλήσεις για να δημιουργήσουμε κάτι πραγματικά ευχάριστο και νέο" τόνισε ο Mark Zuckerberg στη διάρκεια της παρουσίασης.
Εν τω μεταξύ, η υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης ανακοίνωσε πως έφτασε αισίως τα 750 εκατ. χρήστες.

Τρίτη 5 Ιουλίου 2011

Το κυνήγι του φεϊσμπουκά

Οι φεϊσμπουκάδες μπορούμε να πούμε ότι είναι κυνηγοί. Όταν βγαίνουν για κυνήγι, δεν είναι για να κυνηγήσουν, φυσικά, μπεκάτσες. Τα θηράματα στα οποία στοχεύουν να "χτυπήσουν" αλλά όχι και να σκοτώσουν είναι κυρίως οι εν δυνάμει:
1. φίλοι, για να τους προσθέσουν στη λίστα τους
2. ερωτικοί σύντροφοι, (ριψοκίνδυνο κυνήγι, αλλά το κυνήγι συντρόφου πάντα είχε τους κινδύνους του)
3. θαυμαστές κάποιας σελίδας τους ή του προσώπου τους ή του κορμιού τους ή της ιδιότητάς τους
και
4. οπαδοί του κόμματός τους ή της αθλητικής τους ομάδας.


 Υπάρχουν όμως και κυνηγοί φεϊσμπουκάδες που στοχεύουν για να πληγώσουν ή να προσβάλουν ή ακόμη και να "σκοτώσουν". Στις δύο πρώτες περιπτώσεις "πυροβολούν" είτε κάτω από την ανάρτηση κάποιου είτε κατευθείαν στον τοίχο του θηράματος που έχουν επιλέξει (κάνοντας "αφισοκόλληση"). Στην τρίτη περίπτωση διαγράφουν φίλους - και δε μιλάμε για περιπτώσεις που η διαγραφή γίνεται μετά από κάποια συγκεκριμένη φεϊσμπουκική διένεξη ή διαφορά. Ο κυνηγός φεϊσμπουκάς που θα βγει για τέτοιο κυνήγι περιδιαβαίνει την αρχική σελίδα και χωρίς καμία προειδοποίηση... όποιον πάρει ο χάρος! Έχεις αναρτήσει τραγούδι που δεν του αρέσει; Μπαμ! Εκδηλώνεις άποψη που δεν... εγκρίνει; Μπαμ! Κάνεις απανωτές αναρτήσεις και τον... κουράζεις; Μπαμ! Και ποιος ξέρει τι άλλο μπορεί να τραβήξει την κάννη αυτού του κυνηγού...