Η εικονική κοινωνία του φέισμπουκ με την προσωπική μου ματιά

Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Χριστούγεννα στο Facebook


Πέρυσι από τα τέλη του Νοέμβρη οι φατσοβιβλιοτοίχοι και τα φατσοβιβλιοταχυδρομεία είχαν φρακάρει από το χριστουγεννιάτικο πνεύμα, το οποίο είχε κάνει καθολική κατοχή στο φατσοβιβλίο. Πρώτα απ’ όλα, είχαν αρχίσει να βγαίνουν στον αέρα οι ομάδες του τύπου «Θέλω το χριστουγεννιάτικο δέντρο να το έχω όλο το χρόνο» ή «Με φτιάχνει να βλέπω τ’ αναμμένα φωτάκια του δέντρου» ή «Αϊ-Βασίλη, περιμένω το δώρο μου» ή «Πιστεύω κι εγώ στον Αϊ-Βασίλη» και πάει λέγοντας. Παράλληλα έπεφταν βροχή οι εορταστικές ευχετήριες κάρτες, οι καρδούλες, τα φιλάκια και οι αγκαλίτσες... όλα με χριστουγεννιάτικο διάκοσμο πάντα. Κατέφταναν πακέτα με χριστουγεννιάτικα δώρα – κλασικά ή εθιμοτυπικά ή πλακατζίδικα, όπως, ας πούμε, μια μασέλα μέσα σε ένα ποτήρι με νερό. Είχα λάβει κι εγώ μία τέτοια μασέλα. Δεν ξέρω αν η αποστολέας (γυναίκα ήταν θυμάμαι) έκανε απλώς πλάκα ή αν υπονοούσε κάτι βαθύτερο, κάτι σαρδόνιο, κάτι υποχθόνιο τέλος πάντων... Εγώ τότε απλώς το δέχτηκα με χαμόγελο, αυτό το παγωμένο έτσι κι αλλιώς της φωτογραφίας που υπήρχε στο προφίλ μου. Τι άλλο να έκανα, στο κάτω κάτω; Ήταν τα πρώτα μου Χριστούγεννα στο φατσοβιβλίο. Είχα ψαρώσει. Να καταλάβεις, μου είχαν έρθει και κάτι χριστουγεννιάτικα δώρα που θ’ άνοιγαν, λέει, ανήμερα τα Χριστούγεννα κι εγώ το είχα πιστέψει! 
  Εφέτος, τα πράγματα ήταν κάπως "μαγκωμένα". Το χριστουγεννιάτικο πνεύμα το σκίαζε το ΔΝΤ. Οι τοίχοι στολίζονταν με χριστουγεννιάτικα μηνύματα, ενθαρρυντικά κατά της γενικής ύφεσης, αλλά η δική μου εντύπωση είναι ότι η κατήφεια ήρθε για να μείνει. Ενδεικτικό είναι ότι μια σφυγμομέτρηση (http://voulamastori-mia-prosefxi.blogspot.com/2010/10/blog-post.html?spref=fb) εν είδη παιχνιδιού που έκανα με την ερώτηση "Υπάρχει Αϊ-Βασίλης;" ανάμεσα σε 4850 φέισμπουκ φίλους μου, μόνο 237 "τσίμπησαν". Σοβάρεψε ο κόσμος; Έχασε την όρεξή του; Ή μήπως είμαι εγώ που τα έπαθα αυτά και βλέπω έτσι τον κόσμο;

Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

Περί... σκουντήγματος

«Ο/η τάδε σε σκούντηξε. Σκούντηξέ τον/την κι εσύ» σου λέει το φατσοβιβλιοσύστημα στην άκρη δεξιά της αρχικής σελίδας. Προσωπικά, όταν πρωτοείδα αυτή τη φατσοβιβλιοειδοποίηση με το χαρακτηριστικό χεράκι που τη συνόδευε, γέμισα καχυποψία. Τι σόι επικοινωνία ήταν αυτή; Πρώτον, εκείνο το συγκεκριμένο σκούντημα προερχόταν από αρσενικό. Δεύτερον, εκείνο το χεράκι δε μου γέμιζε το μάτι. Σαν χεράκι εφαψία μού έμοιαζε. Κι αν αυτό το χεράκι, λοιπόν, δε με σκουντούσε απλά αλλά με «ακουμπούσε»; Μήπως έπρεπε να θιχτώ; Ή μήπως ήμουν πολύ, πολύ όμως, καχύποπτη; Πριν διαγράψω, λοιπόν, τον «ύποπτο» (διότι, ναι, αυτό με προέτρεπε τότε εμένα η ανατροφή μου να κάνω), βγήκα ως πρωτάρα φεϊσμπουκού στο φατσοβιβλιότοιχο και ρώτησα τι σήμαινε αυτό το «σκούντημα». Η ερώτηση πραγματικά διασκέδασε όσους την είδαν, αλλά κανείς δεν έδωσε μια συγκεκριμένη απάντηση. Ίσως διότι νόμισαν ότι ρωτούσα για πλάκα. Όπως και να ’χει, τώρα, μετά από ενάμιση χρόνο φατσοβιβλιοθητείας, μπορώ να πω ότι το σκούντημα είναι αμφίσημο. Το ίδιο πονηρό όσο και αθώο. Πολλοί φεϊσμπουκάδες το χρησιμοποιούν για να φλερτάρουν, αλλά έχει αποδειχτεί ότι δεν είναι καθόλου αποτελεσματικό. Και παρ’ όλο που ο φατσοβιβλιογραφίστας το έχει κάνει κάπως σκανταλιάρικο προς το πονηρό (το χεράκι λέω), το φατσοβιβλίο το έχει ως μια διασκεδαστική διαδραστική επιλογή. Γεγονός πάντως είναι ότι μπορεί να σκουντήξεις κάποιον ή κάποια, και να μη σημαίνει αυτό τίποτε άλλο από ένα «γεια, εδώ είμαι» ή να υπονοεί ένα «γεια, είσαι για...;». Θα μου πεις, εικονικό σκούντημα είναι, γιατί το κάνεις ολόκληρο θέμα; ΟΚ, να γελάσω, ΟΚ να μη θιχτώ. Αλλά να φτάσω μέχρι και ν’ ανταποδώσω το σκούντημα; Και, μάλιστα, σε κάποιον άγνωστο αρσενικό; Εμένα η ανατροφή μου (ναι, αυτή πάλι) δε μου το επιτρέπει, πάει και τέλειωσε (γελάω, φυσικά).

Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010

Το Facebook μας φέρνει κοντά


(Ηλεκτρονική Έκδοση

Επισημαίνει νέα έρευνα ότι:
Οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook δεν αποδυναμώνουν τους προσωπικούς δεσμούς, αλλά αντίθετα τους ενισχύουν σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες.

Η ταχεία εξάπλωση του Facebook, που μετρά περισσότερους από 500 εκατομμύρια χρήστες παγκοσμίως, έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις όσον αφορά στις αρνητικές του επιπτώσεις στις κοινωνικές σχέσεις. Ωστόσο οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Τέξας κατέληξαν σε διαφορετικό συμπέρασμα.
"Τα ευρήματά μας υπονοούν ότι το Facebook δεν παραγκωνίζει τις αλληλεπιδράσεις πρόσωπο με πρόσωπο μεταξύ φίλων, οικογένειας και συναδέλφων", δήλωσε ο Craig Watkins, επικεφαλής της έρευνας.
"Στην πραγματικότητα, πιστεύουμε ότι υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι τα social media προσφέρουν ευκαιρίες για νέους τρόπους έκφρασης της φιλίας και της οικειότητας", πρόσθεσε ο ίδιος, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters.
Οι ερευνητές ρώτησαν 900 φοιτητές και απόφοιτους πως και με ποιους αλληλεπιδρούν στο Facebook. Περισσότεροι από το 60% των χρηστών απάντησαν ότι κύρια ασχολία τους αποτελεί η ανανέωση της "προσωπικής τους κατάστασης". Ακολούθησαν αυτοί που γράφουν σχόλια στο προφίλ τους και όσοι δημοσιεύουν μηνύματα και σχόλια στους φίλους τους.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι παρόλο που περίπου ο ίδιος αριθμός ανδρών και γυναικών χρησιμοποιούν το Facebook, το κάνουν με διαφορετικό τρόπο. Συγκεκριμένα οι γυναίκες το χρησιμοποιούν περισσότερο για να κάνουν επαφές και είναι περισσότερο “στοργικές” ενώ οι άνδρες είναι περισσότερο “λειτουργικοί”, σύμφωνα με τον Watkins. Για παράδειγμα οι γυναίκες είναι περισσότερο πιθανό να αναρτήσουν φωτογραφίες από κοινωνικές συγκεντρώσεις με φίλους, ενώ οι άνδρες δημοσιεύουν συχνότερα φωτογραφίες από τα χόμπι του ή συνδέσμους σχετικούς με την πολιτική και την ποπ κουλτούρα.

4 σχόλια (στην εφημερίδα)

1 Ο/Η s έγραψε: Τελικά είμαι άνδρας...σύμφωνα με την έρευνα αυτή???

2 Ο/Η Ερμής έγραψε: Σιγά μην κατέληγαν σε άλλο συμπέρασμα οι φωστήρες του Τέξας. Βεβιασμένο ακούγεται αυτό που λεω, όμως μην ξεχνάμε πως επί 20 τουλάχιστον χρόνια η αμερικανική ακαδημαϊκή "βιομηχανία" έχει μάλλον θέσει ως αυτοσκοπό την προπαγάνδα φορέων παγκοσμιοποίησης. Διαβάζουμε έρευνες από Χάρβαρντ, Γέηλ κλπ για το πως η "δύση" έδωσε τα φώτα στον υπόλοιπο απολίτιστο κόσμο, απειράριθμες μελέτες για γκατζετάκια και συσκευές που εν τέλει καταφέρνουν να χωρέσουν τη ζωή σου σε 2GB. Τώρα μάθαμε πως το Facebook μας κάνει καλό, τρεις φορές την ημέρα μετά το φαγητό. Ως εργαλείο επικοινωνίας ξεκίνησαν αυτό και παρόμοιοι χώροι, όχι ως χώρος ζωής. Γιατί εγώ αυτό βλέπω. Ανθρώπους που δικαίως διαμαρτύρονται για τις κάμερες στους δρόμους και που εν τέλει έχουν ανεβάσει κάθε λεπτομέρεια της ζωής τους στο Facebook. Χάνουν τον ύπνο τους για να φυτέψουν ψηφιακά φυτά στο φάρμβιλ, και να κοιτάνε σαν το μεγάλο αδερφό φωτογραφίες προσώπων που ποτέ δε γνώρισαν. Ξεχάσαμε να ζούμε μάλλον. ¨Η είναι ιδέα μου?
3 Ο/Η NIKAP έγραψε: Μια απορια εχω....
Αυτα τα 500 εκατομυρια θα εχουν το θρασος να διεκδικησουν ποτε δικαιοματα προσωπικων δεδομενων?
Εχουν παραιτηθει απο το δικαιομα τους αυτο?
Πως δημοσιευουν απο μονοι τους τα στοιχεια τους?Με αποτελεσμα να τα χρησιμοποιουν μετα ορισμενα χρονια καποιοι [κακοβουλοι]εναντιον τους...
Δεν το εχουν σκεφτει ποτε?
Ειναι δυνατον να υπαρχουν 500 εκατομυρια ανεγεφαλοι?
4 Ο/Η ΜΑΡΙΟΣ έγραψε: ΝΙΚΑΡ μάλλον εσύ είσαι ο ανεγκέφαλος στην προκειμένη περίπτωση! Στο Facebook δημοσιοποιούνται μόνο εκείνα τα προσωπικά στοιχεία που επιλέγει ο χρήστης. Κυρίως όμως, κανείς δεν υποχρεούται να δηλώσει τα αληθινά στοιχεία του, αν δε θέλει. Αντιληπτό; Ίσως είναι λίγο δύσκολο για σένα να το κατανοήσεις, αλλά κάνε μια προσπάθεια...
Για μένα το facebook αποτέλεσε ένα μέσο επαφής με ανθρώπους που είχα πολλά χρόνια να δω κι από τότε βρισκόμαστε τακτικά. Φυσικά η υπερβολική χρήση του βλάπτει. Όμως όταν δε γίνεται κατάχρηση, το Facebook και γενικά το Internet μπορεί να είναι χρήσιμα από πολλές απόψεις.

Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

Έλληνες φεϊσμπουκάδες και βιβλίο

Στην πλειοψηφία τους οι Έλληνες φεϊσμπουκάδες στο προφίλ τους, εκεί που λέει "Ασχολίες & ενδιαφέροντα", κρατούν...  επτασφράγιστο μυστικό τον τομέα "βιβλία". Ενδεικτικό;

Να τον κάνω φίλο ή όχι;

Το γεγονός ότι αυτός που σου κάνει αίτημα φιλίας έχει κοινούς φίλους με σένα άτομα που εκτιμάς δεν είναι καθόλου αξιόπιστο, δεδομένου ότι ο καθένας έχει διαφορετικά κριτήρια για την αποδοχή φιλίας, χμ, για να μην πω ότι μπορεί και να μην έχει κανένα – κριτήριο εννοώ.

Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

"Τυφλή" αποδοχή αιτημάτων φιλίας;

Προσωπικά δεν κάνω "τυφλή" αποδοχή αιτημάτων φιλίας. Έτσι, δε δέχομαι αιτήματα φιλίας από άτομα στο προφίλ των οποίων υπάρχει το "Όσοι δεν είναι φίλοι με τον/την Χ μπορούν να βλέπουν μόνο ορισμένες πληροφορίες του προφίλ του/της. Αν γνωρίζετε προσωπικά την/την Χ, προσθέστε τον/την ως φίλη". Και τούτο διότι τις περισσότερες φορές φυσικά ο/η Χ μού είναι παντελώς άγνωστος/η και περιμένω μήπως από τις πληροφορίες μάθω κάτι γι' αυτό το άτομο, για ν' αποφασίσω αν θα δεχτώ το αίτημα φιλίας που μου έκανε.

 Θα μου πείτε ότι, ακόμη κι αν υπάρχουν πληροφορίες στο προφίλ κάποιου, μπορεί να είναι ψεύτικες. Σωστό! Αλλά φοβάμαι πως το ν' αποδέχεσαι τυφλά κάποιον δείχνει ότι το μόνο που σε νοιάζει είναι να μεγαλώσεις τη λίστα των φίλων σου... Και εμένα δε με νοιάζει να μεγαλώσει. Άσε που βαριέμαι αφάνταστα να φτιάξω δεύτερο προφίλ, μια και, ως γνωστό, το όριο των φίλων που μπορείς να έχεις σε ένα προφίλ είναι 5000. Θα μου πείτε, πάλι, ότι στην αρχή δεχόμουν τέτοια αιτήματα φιλίας, το οποίο είναι αλήθεια. Και τούτο διότι τότε είχα τον ενθουσιασμό του αρχάριου. Όμως καθ' οδόν διαπίστωσα ότι ήταν λάθος πορεία και, μολονότι έκανα συχνή χρήση της επιλογής της εκ των υστέρων διαγραφής, δεν μπόρεσα ν' αποφύγω και μερικές "άβολες" εμπειρίες.

Όπως και να 'χει, η ανάρτηση-κατάσταση  που έκανα σήμερα στο φέισμπουκ ήταν κάτι σαν εξήγηση για "απορριμμένα" αιτήματα και ίσως μια "προειδοποίηση" για άλλα παρόμοια.

Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

Το Facebook, αυτό το καινούριο πολυσύχναστο καφενείο...

Facebook. Πόσο ακριβώς αφορούν τον καθένα από εμάς αυτά που αναφέρονται παρακάτω το αφήνω σε σας.

Βούλα Μάστορη


Με την ψευδαίσθηση της πολλαπλής χρήσης

Το Facebook, αυτό το καινούριο πολυσύχναστο καφενείο, προσφέρει στους θαμώνες του όλα όσα πρόσφερε το παλιό (:κουτσομπολιό, κοινωνική συναναστροφή, παιχνίδι, κουβεντολόι κ.λπ.) και μερικά ακόμη, που το παλιό δεν μπορούσε καν να ονειρευτεί (: γραπτό κείμενο, φωτογραφίες, βίντεο, επαγγελματικές επαφές κ.λπ.).
Πάνω απ' όλα όμως -κι αυτό είναι το υπερόπλο του- προσφέρει στους χρήστες του μια ψευδαίσθηση μεγαλείου. Το ευρύτατο ακροατήριο, η αυθεντία της γαλάζιας οθόνης και η επιδοκιμασία των λεγομένων του (έστω και αν εκστομίζεται η μεγαλύτερη κοινοτοπία, έστω και αν η επιδοκιμασία αυτή προέρχεται από το ένα εκατοστό των εν Facebook «φίλων») μεθάνε τον χρήστη, γεννώντας του τη φρεναπάτη μιας ψευδούς δύναμης. Συνηθισμένος ο συμπολίτης μας να απευθύνεται σε δέκα, είκοσι, πενήντα το πολύ φίλους του κύκλου του, ανακάλυψε με θάμβος ότι, εφεξής, μπορεί να απευθύνεται σε ακροατήρια χιλίων, πέντε ή δέκα χιλιάδων «φίλων». Και μαγεύτηκε. Είδε το ατομικό του φαντασιακό (αλλά και το πραγματικό) να πολλαπλασιάζεται επί τον αριθμό των «φίλων», να αποκτά συλλογικότερη διάσταση και, μέσα στο μυαλό του, να διαπλέκεται (ή και να ταυτίζεται) με εκείνο των άλλων. Είδε το είδωλό του στον καθρέφτη του FB και μαρμάρωσε αυτάρεσκα από το θέαμα που αντίκριζε. Ο πολλαπλασιασμένος, εκτεταμένος πια, εαυτός του έγινε αίφνης και πιο ευρύχωρος, διαπίστωσε ότι χωράει κι άλλους μέσα. Σε λίγους μήνες από ένας έγινε πολλοί. Και θαμπώθηκε. Είδε την κατ' οίκον κοινωνικοποίηση ως μια νέα, πρωτοφανή δυνατότητα, και το θυμικό του ανέκαμψε. Ενα ερώτημα ωστόσο παραμένει εκκρεμές: τώρα που το Διαδίκτυο αποτελεί έναν από τους κρατούντες τρόπους συγκρότησης του εαυτού, ετούτοι οι πολλαπλασιασμένοι εγωισμοί πού θα αναζητήσουν νέα διέξοδο;

Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

Φατσοβιβλιο-θαυμάστε-με!



Φατσοβιβλιο-θαυμάστε-με!  


Ειλικρινά ξινίζω όταν ένας συγγραφέας ή  ποιητής ή τραγουδιστής ή ηθοποιός κτλ. φτιάχνει μια σελίδα  αφιερωμένη στην αφεντομουτσουνάρα του ή σε έργο της αφεντομουτσουνάρας του. Και περισσότερο όταν την προωθεί σε όλους τους φατσοφίλους του ζητώντας τους να γίνουν θαυμαστές του! Μα πάει καλά ο άνθρωπος; Χάθηκε λίγη μετριοφροσύνη; Δεν περιμένει τουλάχιστον να του κάνει κάποιος άλλος αυτή τη σελίδα θαυμαστών; Ή δε βάζει κάποιον άλλον να του τη κάνει; Ή, ακόμη καλύτερα, δεν περιμένει να πεθάνει πρώτα και μετά να του την κάνει κάποιος; Είναι σαν να θες ν’ απολαύσεις την κηδεία σου... ουπς! την υστεροφημία σου θέλω να πω.  Γίνεται να την απολαύσεις προτού εγκαταλείψεις τα εγκόσμια; Δε γίνεται. Εκτός κι αν κάνεις μια κηδεία-μαϊμού. Χμ, εδώ που τα λέμε, η σελίδα θαυμαστών ενός ζωντανού ατόμου σαν κηδεία-μαϊμού μού φαίνεται...
  Από την άλλη, διότι πάντα υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος, σελίδα θαυμαστών μπορεί να κάνει κάποιος του οποίου το προφίλ γέμισε (5.000 φίλους είναι, βλέπεις, το όριο) και δεν επιθυμεί να προχωρήσει σε δεύτερο προφίλ. Το βαριέται ο άνθρωπος! Σωστός! Αρκεί να μην αρχίσει και ζητάει μετά θαυμαστές της σελίδας του...
    Χμ, εδώ που τα λέμε, επειδή κι εγώ πλησιάζω το όριο των 5.000 φίλων, λέω να κάνω μια τέτοια σελίδα. Υπόσχομαι όμως ότι δε θα τη διαφημίσω στους φίλους μου με το  σχετικό αίτημα...

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

Οι δικοί μου παλιοί "συμμαθητές"


Πολλοί μπαίνουν στο φατσοβιβλίο για να βρουν παλιούς συμμαθητές ή χαμένους φίλους. Στην ανάρτηση της 1ης Αυγούστου είχα εξηγήσει πώς και γιατί μπήκα του λόγου μου στο Facebook (όχι για να κάτσω πάντως). Και στη συνέχεια είχα παραθέσει και τους λόγους για τους οποίους παρέμεινα τελικά. Τώρα μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι η μεγαλύτερη χαρά που δίνει σ' εμένα το φατσοβιβλίο είναι όταν επικοινωνούν μαζί μου facebook-φίλοι που είχαν υπάρξει  αναγνώστες μου ως παιδιά. Όταν μου λένε ότι τους συντρόφεψα στην παιδική τους ηλικία. Εμένα αυτοί είναι οι παλιοί "συμμαθητές" και φίλοι μου.
Για την ιστορία, εγώ μέσα στο φέισμπουκ αντάμωσα μόνο μια συμμαθήτρια από το γυμνάσιο (τι συγκίνηση και χαρά!), αλλά φοβάμαι πως δε θα βρω καμία άλλη, διότι η γενιά μου δεν είναι εξοικειωμένη με το διαδίκτυο.

Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2010

Ένα λεύκωμα για τη γενιά του Ιντερνετ

(από τη σημερινή ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)

Εφτά χρήστες του facebook, καλλιτέχνες γνωστοί και δημοφιλείς, «απολογούνται». Γιατί έγιναν μέλη του; Γιατί τη βρίσκουν; Τι «ανεβάζουν»; Νιώθουν λιγότερο μόνοι; Κάνουν δημόσιες σχέσεις;
Ξαναβρίσκουν παλιούς τους φίλους και αποκτούν καινούργιους, που ίσως δεν θα δουν ποτέ στη ζωή τους; Τέλος, υπάρχει κάτι που τους ενοχλεί; Α, μπα... Οπως φαίνεται, όποιος μπει στο facebook ξέρει τους κανόνες και τα όριά του και διαλέγει να επωφεληθεί από την καλή πλευρά του. Μια πλατιά πλατιά και παιδική επικοινωνία μεταξύ ενηλίκων.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΑ ΠΑΠΑΔΑΜΑΚΗ (χορογράφος)
Σαν να ζω δυο ζωές
Τι είναι αληθινή ζωή; Είμαστε τόσο περίπλοκα όντα, μεταλλασσόμαστε συνεχώς και είναι βέβαιο ότι εφευρίσκουμε διαρκώς τρόπους για να μην είμαστε μόνοι μας. Το facebook δημιουργεί ελπίδα, την ελπίδα των πιθανών δυνατοτήτων... Οτι θα δω τον Nanto που γνώρισα στην Κολομβία και μέχρι να τον δω έχω μια επαφή με τη ζωή του. Οτι θα πάω κι εγώ στην Κούβα, όπως η φίλη μου η Κωνσταντίνα που μόλις γύρισε από την Αβάνα και ανεβάζει φωτογραφίες για όλους εμάς τους φίλους της. Ο Rodrigo με βρήκε μέσω του facebook μετά από 15 χρόνια. Χάρηκα! Σπουδάζαμε μαζί στη Νέα Υόρκη. Με την Εύη ήμασταν μαζί στην τρίτη δημοτικού. Παρά πολλοί άλλοι φίλοι χάρηκαν που τους ανακάλυψα ή με ανακάλυψαν. Και πάρα πολλοί γνωστοί, σχετικά γνωστοί, γνωστοί γνωστού ή παντελώς άγνωστοι χάρηκαν επίσης. Συνδεδεμένοι. Ανθρωποι. Πρόσωπα. Εκατομμύρια φωτογραφίες, εικόνες, μουσικές, ταινίες. Επικοινωνία, τόσο μεγάλη δίψα για επικοινωνία. Είναι σαν να ζω δυο ζωές. Ποια είναι αληθινή; Το facebook έχει αληθινές δυνατότητες. Η ζωή έχει αληθινές εμπειρίες.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ (συγγραφέας)
Ιδανικό για συνεσταλμένους
Ακόμη και κορυφαίοι συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας, όπως ο Ιούλιος Βερν ή ο Χ.Τ. Γουέλς, δεν θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν το facebook. Μια παράλληλη, δηλαδή, πραγματικότητα, η οποία όμως είναι πραγματικότητα και καθόλου εικονική.
Θεωρώ τεράστια πλάνη την άποψη πως το facebook αποξενώνει, πως αναγκάζει τον κόσμο να κλείνεται σπίτι του μπροστά σ' έναν υπολογιστή. Αντίθετα, σε φέρνει σε επαφή με τους άλλους. Δεν πρόκειται για ένα video game τύπου Sims. Τα άτομα με τα οποία «μιλάς», τα οποία γίνονται «φίλοι» σου, είναι υπαρκτά πρόσωπα. Ενα ιδανικό εργαλείο για συνεσταλμένους ανθρώπους. Για αυτούς που φοβούνται να κάνουν το πρώτο βήμα.
Κάποιοι φυσικά μιλάνε για «Μεγάλο αδερφό». Και μέχρι ένα σημείο ισχύει. Ακόμα και αυτό, όμως, εξαρτάται από εσένα τον ίδιο. Από το πόσο είσαι διατεθειμένος να εκτεθείς. Είναι αλήθεια πως το facebook διαθέτει τη δυνατότητα να μετατρέψει τον καθένα σε ποπ σταρ.
Πάνω απ' όλα, είναι ένα μέσο για να κατανοήσεις καλύτερα ανθρώπους και καταστάσεις. Π.χ., εγώ προσωπικά, πέρα από αμέτρητους φίλους, έκανα και κάποιους εχθρούς. Κάποιοι που ενοχλήθηκαν από τα πιστεύω μου μού επιτέθηκαν φραστικά ή με δυσφήμησαν σε τρίτους. Τότε πολλοί φίλοι μου μού είπαν: «Είδες; Το facebook κάνει κακό!». Τις απόψεις μου, όμως, τις έχω αναπτύξει σε συνεντεύξεις και άρθρα μου. Αρκετοί θα είχαν ενοχληθεί κι εκεί. Απλώς, δεν μπορούσα να δω τις αντιδράσεις τους. 

ΑΛΕΞΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ
Photoshop ψυχής
Μπροστά στην οθόνη δεν υπάρχουν ρίσκα. Ο χωροχρόνος αλλοιώνεται, η γλώσσα κονιορτοποιείται, η εικόνα μεταλλάσσεται. Ειδικά στο facebook. Το προφίλ ενός χρήστη είναι ένας θραυσματικός άυλος πίνακας, ένα δάσος συμβόλων, μια παράσταση in progress, μια ψηφιακή περφόρμανς, από την οποία συχνά απουσιάζει ο ίδιος ο πρωταγωνιστής, απουσιάζει ο αληθινός λόγος, το αυθεντικό συναίσθημα. Είναι ένα photoshop ψυχής. Παρ' όλα αυτά, το facebook αποτελεί σήμερα την πιο αντιπροσωπευτική μορφή κοινωνικής δικτύωσης. Και για τους χρήστες εκείνους που το «πίνουν» και δεν τους «πίνει», είναι ένα μοναδικό επικοινωνιακό εργαλείο.
Η πλατφόρμα και τα 400 εκατομμύρια μέλη της θα δουν στην ταινία του Ντέιβιντ Φίντσερ τη ζωή του Μαρκ Ζούκερμπεργκ, ενός Αμερικανού φοιτητή που στα 19 του -όταν τον παράτησε η φίλη του επειδή ήταν ένα «ψωνάκι» της τεχνολογίας- δημιούργησε αυτό το παλιρροϊκό φαινόμενο της ψηφιακής επικοινωνίας, που σάρωσε τον πλανήτη, με αποτέλεσμα σήμερα να είναι ο νεότερος δισεκατομμυριούχος του κόσμου.
Οι δημιουργικοί μύθοι χρειάζονται και μια Νέμεσι κι έτσι ο Ζούκερμπεργκ παρουσιάζεται στο έργο σαν ένα δυσλειτουργικό άτομο, για το οποίο είναι καλύτερο να βασιλεύει online παρά να συναλλάσσεται ως καθημερινό κοινωνικό ον στην πραγματική ζωή. Ενα τραγικά ειρωνικό πορτρέτο για έναν πιτσιρικά που ένωσε τον μισό πλανήτη μέσω μιας οθόνης, δηλώνοντας ότι προσπάθησε να δώσει περισσότερη «διαφάνεια» στον κόσμο.

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ (συνθέτης)
Το γλεντάω και κάνω και δουλειά
Ολα είναι θέμα χειρισμού. Εμένα με διευκόλυνε. Εχω 400 φίλους και μόνο όσους γνωρίζω και θα 'θελα να επικοινωνώ άμεσα. Μιλάω με συνεργάτες για τρέχοντα θέματα, ανεβάζω φωτό, βιντεάκια και τσεκάρω αν αρέσουν καινούργια κομμάτια. Κάτι σαν γραφείο, ας πούμε. Είναι πολύ καλή παρέα κι αφορμή για έξοδο. Η αδερφή μου κρατάει και ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων που αγαπούν τη μουσική μου και τους ενημερώνει για όλα τα θέματά μας. Και μ' αυτούς συνομιλώ αλλά όχι όπως με τους στενούς φίλους. Η ανταλλαγή ιδεών είναι η χαρά μου. Και ότι ένα πρωί που ένας φίλος ήταν στη Νέα Υόρκη κι εγώ στο σπίτι μου, μιλάγαμε μία ώρα για τέχνη. Το γλεντάω και κάνω και τη δουλειά μου. Ξαναβρέθηκα με ανθρώπους που είχα να τους ακούσω καιρό. Συμφοιτητές μου, παιδιά από την υπόλοιπη Ελλάδα, απ' την Κύπρο, απ' το Λονδίνο... Ναι, μ' αρέσει. Μπράβο στο αγόρι που το σκέφτηκε, μια χαρά λειτουργεί. Δεν χρειάζομαι κάτι άλλο. Σας φιλώ.

ΝΙΚΟΣ ΠΕΡΑΚΗΣ (σκηνοθέτης)
Γιατί δεν έγινα φίλος μου στο facebook
Νομίζω ότι είναι ο εφευρέτης του facebook που είπε ότι όταν έχεις τόσα εκατομμύρια φίλους, είναι αναπόφευκτο να έχεις και μερικούς εχθρούς. Εγώ είχα την ατυχία να μπω στο facebook μόνο για να δω τη σελίδα που κάποιος ψυχικά διαταραγμένος καλλιτέχνης έφτιαξε για πάρτη μου. Εκεί διάβασα και την πρώτη μου δημόσια αυτοκριτική και μεταμέλεια. Ζητούσα συγγνώμη από όλους τους νέους καλλιτέχνες και συνεργάτες, των οποίων το ταλέντο έχω κατά καιρούς εκμεταλλευτεί με στόχο τα λεφτά, όπως τραγουδούσε στην «Ψυχραιμία» η Τζούλια Αλεξανδράτου. Το ενδιαφέρον ήταν ότι 200-τόσοι γνωστοί και άγνωστοί μου ή είχαν εκτιμήσει ιδιαίτερα την αυτοκριτική μου ή δεν την είχαν καταλάβει ή δεν την είχαν διαβάσει, αλλά είχαν γίνει φίλοι του ψευδεπίγραφου, ο οποίος ήταν μάλιστα οπαδός του ΛΑΟΣ...
Γι' αυτό πιστεύω ότι θύματα κάποιων ψώνιων του facebook είναι και η Λιάνα Κανέλλη και η Καλομοίρα Σαράντη, που έσπευσαν να γίνουν φίλες του.
Θα μου πείτε, είναι καλύτερα να σου φτιάχνουν το προφίλ, παρά να σε πυροβολούν σαν τον συγχωρεμένο τον Λένον. Εγώ, πάντως, μόνο σαν κάτοικος του «Ιστορικού Κέντρου» κινδυνεύω αφού, παρά τις αναφορές στο facebook, ο συνώνυμος εξακολουθεί να χαίρεται τους φίλους του και τους εχθρούς μου. Γι' αυτό κι εγώ, για να βγάλω το άχτι που δεν κατάφερα να βγάλω στο «κοινωνικό δίκτυο» του facebook, ανέβασα την «κοινωνική προσφορά» μου στο YouTube (http://www.youtube.com/watch?v=xvZZTqamiPg)

Poka-Yio (εικαστικός)
Δημοσιοποιούμε τα βίτσια μας
Μου τη σπάει που στο fb πολλοί έχουν φωτογραφίες τους με μαγιό σε κάποια τιρκουάζ παραλία, γιατί ενώ μου αρέσουν οι ερασιτεχνικές τσόντες, ακόμα και τα εξειδικευμένα chat rooms για κονέ, δεν πιστεύω πως πολυκολλάει σε αυτή την ξεχειλωμένη ηλεκτρονική επετηρίδα, που είναι το fb. Αλλά και επειδή η τιρκουάζ παραλία ξέρουμε πως δεν υπάρχει αλλά είναι μια συνωμοσία του ΕΟΤ κ.ο.κ. Βέβαια, δίνει σε όλους την ευκαιρία να μοστράρουν κοιλιακούς, πόδια, βυζιά κ.λπ. και φυσικά δεκάδες σούξου μούξου έχουν προκύψει ακριβώς με αυτόν τον τρόπο σε ένα καθαγιασμένα mainstream swinging μέρος για τον μπαμπά και την κόρη ταυτόχρονα.
Και επειδή κάποιος θα βρεθεί να αντιτάξει πως δεν είναι αυτός ο κύριος σκοπός του fb, εγώ θα του πω να θυμηθεί τι ακριβώς λέγαμε στα πρώτα ραντεβού: τι μουσική ακούς, πού πήγες διακοπές, τι ζώδιο είσαι, την ίδια στιγμή που εστιάζαμε την προσοχή μας σε ανατομικές λεπτομέρειες του απέναντι. Ε, τα ίδια λέμε και στο fb, μόνο λίγο πιο εκλεπτυσμένα ή ίσως κεκαλυμμένα. Εγώ ας πούμε έχω βίτσια να βάζω τα γλυκά που τρώω (όντως), ενώ άλλος βάζει τα δικά του βίτσια, π.χ. τα μπρόκολα που μάζεψε παίζοντας την τεράστιας επιτυχίας εφαρμογή farmville. Βασικά και τα δύο βίτσια είναι, και ο καθένας όπως τη βρίσκει. Και το να τα δημοσιοποιούμε μας ενώνει με άλλους βιτσιόζους που μας στέλνουν συνταγές ή το σκορ τους στα γογγύλια κ.λπ. και έτσι τελικά τη βρίσκουμε ομαδικά.
Μια άλλη τσαντίλα είναι που, όπως τα φτιάχνει σε ανθρώπους, έτσι και τα χαλάει όντας ένας τεράστιος cyber-ρουφιάνος. Βέβαια, μου ανέβασε την αυτοεκτίμηση μειώνοντας δραστικά το αίσθημα απομόνωσης, όταν το κοντέρ με τους «φίλους» μου γράφει 1.500 και ανεβαίνει 5-5 την ημέρα ακόμα και όταν κάθομαι στον καναπέ. Ενα socializing εκ του καναπέ είναι μια χαρούλα για αγοραφοβικούς. Πάντως, επειδή έχω παρακολουθήσει παρουσίαση ενός εμπορικού του αντιπροσώπου, το fb είναι μια τέλεια μπίζνα που μεταπωλεί μια χαρά τα κουνουπίδια και λοιπά μας βίτσια σαν να ήταν αληθινά καρπούζια. Είναι δηλαδή ένας broker για βίτσια, γιατί ποιο είναι μεγαλύτερο βίτσιο από το να νομίζεις πως πραγματικά επικοινωνείς; (Να καταγραφεί πως ρίχνω την ψήφο μου στο twitter και ένας ακόμα λόγος είναι οι απαίσιες παντόφλες με τις οποίες φωτογραφίζεται συνέχεια ο Ζούκερμπεργκ.)

ΛΟΥΚΙΑ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ (ηθοποιός)
Μου θυμίζει τα χρόνια του Δημοτικού
Είναι εντυπωσιακή η ψευδαίσθηση των τόσων φίλων, που σε παρακολουθούν και μοιράζονται μαζί σου σκέψεις και εντυπώσεις. Είναι εξίσου εντυπωσιακό το πόσο εύκολα ανοίγεσαι χωρίς να κοιτάς τον άλλο στα μάτια... Λυπηρό, αλλά από το να μην υπάρχει καθόλου η επαφή, ας υπάρχει τουλάχιστον η πρόθεσή της.
Συναντάω ανθρώπους και μου λένε «α, είμαστε φίλοι στο facebook!». Γελάω τόσο πολύ και αισθάνομαι και αμηχανία γιατί πολλούς δεν τους θυμάμαι καν... Ομως αυτή είναι η εποχή μας και πρέπει να την αποδεχτούμε για να μην τρελαθούμε. Βρίσκω πολύ χαριτωμένο όταν κάποιος με ρωτάει αν θέλω να με κάνει φίλη του. Μου θυμίζει τα χρόνια του Δημοτικού, εικόνες από το προαύλιο του σχολείου, με τα πιτσιρίκια να κάνουν προτάσεις φιλίας. Εχει πλάκα, ιδίως κάτι κουλές ώρες που δυσκολεύεσαι να κοιμηθείς.
Επίσης, για αυτούς που πραγματικά ασχολούνται με το σπορ, σίγουρα είναι ένας ακόμα τρόπος να κοινοποιήσουν τις δουλειές τους. Δεν πιστεύω πως πραγματικά χρειάζεται να αλλάξει κάτι σε όλο αυτό το σύστημα που οι περισσότεροι είμαστε μέρος του. Είναι χαριτωμένο και επικίνδυνο όσο χρειάζεται.

Συνεργάστηκαν οι: Ι. Κλεφτόγιαννη, Β. Καλαμαράς, Φ. Μπάρκα, Χ. Παπαϊωάννου, Ν. Χατζηαντωνίου

Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010

Μου αρέσει πολύ το facebook! Μου αρέσει όλο αυτό το αλισβερίσι που γίνεται πάνω στον τοίχο. Μου αρέσει η επικοινωνία που μου παρέχει. Μου αρέσει που η λίστα των φίλων μου κοντεύει τους 5.000. Όμως δε μου αρέσει που αυτό το νούμερο είναι οριακό, που σημαίνει ότι θα πρέπει να φτιάξω Β΄ προφίλ, αν θέλω να δεχτώ κι άλλα αιτήματα φιλίας. Και δε μου αρέσει, διότι πρακτικά δεν μπορώ να παρακολουθήσω ένα δεύτερο προφίλ. Τι να κάνω;

Παρασκευή, 8 Οκτωβρίου 2010

Χαρακτηριστικοί τύποι του φατσοβιβλίου (συνέχεια)

16.     
Ο φατσοβιβλιο-εμμένω-στους-5.000-φίλους τύπος

     

Αυτός, μόλις φτάσει στους 5.000 φίλους, αρχίζει το «κοσκίνισμα» (βλέπε διαγραφή), διότι δε θέλει να φτιάξει άλλο προφίλ, είτε διότι  απλώς βαριέται να επαναλάβει τη διαδικασία δημιουργίας προφίλ είτε διότι τώρα που έφτασε στο όριο της φατσοβιβλιοδημοτικότητας είναι ευκαιρία να κάνει ένα ξεσκαρτάρισμα. Όποια και αν είναι η αιτία του «εμμένω στους 5.000», το κοσκίνισμα γίνεται συνήθως βάσει προσωπικής αξιολόγησης, και ως τοιαύτη διαφέρει στον καθένα.  Μπορεί κάποιος να διαγράφει όσους δεν του γεμίζουν το μάτι ή που δεν προσδίδουν αίγλη στο προφίλ του. Κάποιος άλλος μπορεί να διαγράφει όσους τον ενόχλησαν για τον άλφα ή βήτα λόγο (πού τον θυμάται αυτό το λόγο δεν ξέρω). Και κάποιος άλλος μπορεί να διαγράφει άτομα με τα οποία δεν έχει καμία επικοινωνία, διότι ο άνθρωπος θέλει να έχει ουσιαστική επικοινωνία με τους φατσοβιβλιοφίλους του (χμ...).
 
Σημείωση: Όλοι οι "χαρακτηριστικοί τύποι του φατσοβιβλίου" συγκεντρώνονται, μετά την επί μέρους ανάρτησή τους, στην αρχική ανάρτηση με αυτό το θέμα (17 Αυγούστου 2010). 
©Βούλα Μάστορη    

Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2010

Σχολιασμός επί τοίχου



Ένας φεϊσμπουκάς, εκτός από τις δικές του όποιες δημοσιεύσεις που κάνει στον τοίχο του (γούστο του και καπέλο του!), μπορεί να δει να τον γεμίζουν με αυθαίρετες αφισοκολλήσεις (βλέπε διάφορες εφαρμογές με καρδούλες, λουλούδια, γλυκά κτλ.), επισημάνσεις με πεζά ή ποιητικά κείμενα φίλων φεϊσμπουκάδων. Αυτό μπορεί, εάν το επιθυμεί, να το αποφύγει αποκλείοντας τις σχετικές εφαρμογές. Εκείνο που δεν μπορεί να αποφύγει είναι τα σχόλια κάτω από τις δημοσιεύσεις του. Θα μου πείτε και γιατί να τα αποφύγει; Άλλωστε, ένας από τους κύριους λόγους που δημοσιεύει κάτι είναι για να συλλέξει σχόλια και να γίνει κάποια κουβεντούλα, να επικοινωνήσει με άλλα λόγια. Σωστά. Όμως, μερικές φορές τα σχόλια που ακολουθούν δεν είναι «κουβεντούλα». Υπάρχουν φεϊσμπουκάδες που θέλουν να επιβάλουν τη γνώμη τους ή τα πιστεύω τους, με αποτέλεσμα ο τοίχος να γίνεται πεδίο... αντιμαχίας. Προσωπικά δε με ενοχλεί αυτού του είδους η αντιμαχία. Απλά τη βρίσκω βαρετή, γι’ αυτό και αποχωρώ διακριτικά (ή όχι) από την κουβέντα, και ας συνεχίζεται πίσω μου η... μάχη. Εκείνο που με ενοχλεί αφάνταστα είναι όταν μέσα σε κάποια «κουβέντα» κάποιος χρησιμοποιεί απαξιωτικά (προσβλητικά ή υποτιμητικά) τη δημοσίευση που έκανε κάποιος άλλος επώνυμος φεϊσμπουκάς για το ίδιο θέμα στο δικό του τοίχο και όπου ο απαξιωτικός φεϊσμπουκάς δεν είχε τα κότσια να εκθέσει επιτόπου τη δική του αντίθετη άποψη παρά πάει και κάθεται σε άλλο «πεζούλι» και τον κουτσομπολεύει πίσω από την πλάτη του!

Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010

Χαρακτηριστικοί τύποι του φατσοβιβλίου (συνέχεια)


 15.
Φατσοβιβλιοπαραθυράκιας
 

 
Καραδοκεί στο παράθυρο συζήτησης και μαρκάρει στόχο, συνήθως κάποιο άτομο  επώνυμο ή κάποιο με όμορφη φωτογραφία στο προφίλ και που τυχαίνει εκείνη τη στιγμή να έχει ανοιχτή τη σύνδεση. Σε κάθε περίπτωση ο στόχος του είναι κάποιος με τον οποίο απλά έχουν γίνει φβ-φίλοι, με όλη την εικονική σημασία του όρου. Αρχίζει με ένα κολακευτικό «πλεύρισμα»  και, αν του δώσεις θάρρος, τότε θελέστα-παθέστα...

14.
      Φατσοβιβλιοκλειστοπαραθυράκιας



Βολτάρει στο φατσοβιβλίο με κλειστό πάντα το παράθυρο της συνομιλίας, έτσι δε φαίνεται ότι είναι παρών. Ο λόγος που το κάνει αυτό μπορεί να είναι α) είτε διότι θέλει ν’ αποφύγει την κουβέντα γενικά ή ειδικά με κάποια άτομα, β) είτε διότι δε θέλει να φαίνεται ότι απασχολείται με το φατσοβιβλίο αυτός ο σοβαρός άνθρωπος που έχει τόσα πιο σοβαρά να κάνει στη ζωή του..., γ) είτε διότι θέλει να «κόβει κίνηση» απαρατήρητος και σαν αλεξιπτωτιστής να πετάει πού και πού το κατιτί του ή να κολλάει κάποιο σχόλιο σε κάποιου άλλου τη κοινοποίηση. Αλλά μπορεί και δ) διότι απλά είναι πολύ ντροπαλός για μια ζωντανή συνομιλία. Ή ε) μπορεί να είναι τόσο σνομπ, που να μην καταδέχεται ζωντανή συνομιλία με κοινούς θνητούς. Ή στ) στην τελική μπορεί αυτή τη στιγμή να κάνει τη φυσική του ανάγκη κι επειδή τυχαίνει να είναι ευγενής, κλείνει τη σύνδεση, μην τυχόν και χάσει κάποια κρούση για κουβέντα και χαρακτηριστεί αγενής ή ψηλομύτης.
© Βούλα Μάστορη

Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010

Χαρακτηριστικοί τύποι του φατσοβιβλίου (συνέχεια)

13.      
Φατσοβιβλιοανησυχάκιας



     Τρέμει από ανησυχία μην του σβήσει το φατσοβιβλιοσύστημα φίλους του. Συμβαίνει μερικές φορές, όπως έχω ήδη αναφέρει, να παίζει με τα νεύρα σου –το φατσοβιβλιοσύστημα λέω–, ανεβοκατεβάζοντας τον αριθμό των φίλων σου έτσι, για πλάκα (?). Μερικές φορές όμως τους σβήνει όλους (ή δείχνει μόνο σ’ εσένα σαδιστικά ότι έχουν σβηστεί). Ο φατσοβιβλιοανησυχάκιας όμως, όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, παίρνει γύρα τα φατσοβιβλιοπαράθυρα κι εκλιπαρεί να επιστρέψουν οι φερόμενοι ως σβησμένοι φατσοβιβλιοφίλοι του και στο αναμετάξυ στέλνει κι ένα γύρο αιτήματα φιλίας... Μερικοί υποψιάζονται ότι αυτό το κάνει απλά και μόνο προς άγραν επιπλέον φατσοβιβλιοφίλων...

      Σημείωση: Όλοι οι "χαρακτηριστικοί τύποι του φατσοβιβλίου" συγκεντρώνονται, μετά την επί μέρους ανάρτησή τους, στην αρχική ανάρτηση με αυτό το θέμα (17 Αυγούστου 2010). 
©Βούλα Μάστορη

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

Χαρακτηριστικοί τύποι του φατσοβιβλίου (συνέχεια)

12.      Φατσοβιβλιοσνομπάκιας

     Στο προφίλ του συνήθως δε βάζει φωτογραφία και έχει ενεργοποιήσει κάθε εφαρμογή του απόρρητου με αποτέλεσμα το φατσοβιβλιοσύστημα να μη δίνει καμία πληροφορία για το άτομό του –ούτε εάν υπάρχουν κοινοί φίλοι με τον επισκέπτη του προφίλ του, ούτε εάν έχει καν φίλους– και κυρίως δε βάζει το κουτάκι με την ένδειξη «προσθήκη στους φίλους», που σημαίνει ότι δεν μπορείς ούτε αίτημα φιλίας να του κάνεις. Κι εσύ ο κοινός θνητός φεϊσμπουκάς διερωτάσαι: Μα καλά, τι στο διάτανο, ήθελε και μπήκε στο φέισμπουκ αυτός ο τύπος; Για να μας τη σπάει μόνο;

Σημείωση: Όλοι οι "χαρακτηριστικοί τύποι του φατσοβιβλίου" συγκεντρώνονται, μετά την επί μέρους ανάρτησή τους, στην αρχική ανάρτηση με αυτό το θέμα (17 Αυγούστου 2010). 
 
©Βούλα Μάστορη

Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

Χαρακτηριστικοί τύποι του φατσοβιβλίου (συνέχεια)

11. Φατσοβιβλιο-σας-γράφω-κανονικά-τυπάκιας

Αυτός το παίζει σταρ, χωρίς να έχει όμως τα... φόντα του φατσοβιβλιοστάρ (Νο10 χαρακτηριστικός τύπος του φατσοβιβλίου). Μπορεί στην πραγματικότητα να είναι ή να μην είναι επώνυμος, αυτός όμως θεωρεί οπωσδήποτε τον εαυτό του έτσι. Πριν αποδεχτεί ένα αίτημα φιλίας, το περνάει από φατσοβιβλιοκαραντίνα, η οποία μπορεί να διαρκέσει από μέρες μέχρι μήνες. Και πολύ συχνά απορρίπτει ένα αίτημα, διότι απλά δε γνωρίζει τον αιτούντα, άσχετα αν η αποδοχή αιτημάτων από άγνωστα παντελώς άτομα είναι κοινός τόπος στο φατσοβιβλίο. 

Σημείωση: Όλοι οι "χαρακτηριστικοί τύποι του φατσοβιβλίου" συγκεντρώνονται, μετά την επί μέρους ανάρτησή τους, στην αρχική ανάρτηση με αυτό το θέμα (17 Αυγούστου 2010). 
©Βούλα Μάστορη

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Χαρακτηριστικοί τύποι του φατσοβιβλίου (συνέχεια)

10.     Φατσοβιβλιοστάρ

      Συνήθως είναι και φατσοβιβλιοΑλφαΒήτας, διότι έχει ως επώνυμος (οποιοσδήποτε ο λόγος της επωνυμίας του πάλι) πάρα πολλά αιτήματα φιλίας, τα οποία αποδέχεται συνήθως εύκολα. Αυτό, βέβαια, δεν τον εμποδίζει να φέρεται κατά τ’ άλλα ως απόλυτος σταρ. Από ψηλά εκεί στο βάθρο της δημοτικότητας που του παρέχει η επωνυμία του, κάθε τόσο δημοσιεύει στον κοινό τοίχο το δικό του κατιτί (από βαρύγδουμπες σκέψεις ή αφορισμούς μέχρι κοινότυπους σχολιασμούς για καιρικά ή πολιτικά ή τηλεοπτικά δρώμενα) και απολαμβάνει (ποιος ξέρει;) τις αντιδράσεις ή σχόλια που σπεύδουν να κολλήσουν οι κοινοί θνητοί φεϊσμπουκάδες από κάτω. Συνήθως δεν αντιδράει, δεν απαντάει, δε χαμπαρίζει σε οποιοδήποτε τέτοιο σχόλιο. Λες και είναι ο Λευκός που πετάει καθρεφτάκια και χάντρες στους Ινδιάνους, όπως είπε κάποια φατσοβιβλιοφίλη κάποτε. Και είναι σπάνιο έως απίθανο ν’ απαντήσει σε κάποιο μήνυμα που θα του στείλεις εσύ ο κοινός θνητός φεϊσμπουκάς φίλος του. Εδώ που τα λέμε, εάν παίρνει βροχή τα μηνύματα, πού ν’ αρχίσει ν’ απαντάει σε όλα αυτά; Θα χρειάζεται και γραμματέα για το φατσοβιβλίο. Όμως, από την άλλη, η συχωρεμένη η μάνα μου έλεγε «Όποιος έχει τα γένεια, έχει και τα χτένια»...
©Βούλα Μάστορη

Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

Χαρακτηριστικοί τύποι του φατσοβιβλίου (συνέχεια)

9.    ΦατσοβιβλιοΑλφαΒήτας
     Αυτός μπορεί να μοιάζει με τους δύο φατσοβιβλιοφιλοσυλλέκτες (Νο7 & Νο8) που ήδη ανέφερα, αλλά η μόνη ίσως ομοιότητά τους είναι στο ότι διαθέτουν δύο προφίλ (που μπορεί, φυσικά, ένας φατσοβιβλιοφιλοσυλλέκτης να μην καταφέρει ποτέ να τα κάνει δύο). Ο φατσοβιβλιοΑλφαΒήτας είναι συνήθως επώνυμος (δεν έχει σημασία ο λόγος της επωνυμίας του) και επίσης δεν παίρνει συνήθως ο ίδιος την πρωτοβουλία να κάνει αιτήματα φιλίας. Αυτοκρατορικά αποδέχεται ή όχι αυτά που του έρχονται. Και είναι πολλά αυτά, διότι αφενός η επωνυμία στο φατσοβιβλίο προσελκύει τα αιτήματα φιλίας όπως η ζάχαρη τις μύγες, αφετέρου η προσθήκη ενός επώνυμου στη λίστα φίλων ενός κοινού θνητού φεϊσμπουκά προσδίδει γκλαμουριά και γενικά «αναβαθμίζει» το προφίλ του. Για την ιστορία, όταν ο φατσοβιβλιοΑλφαΒήτας ανοίγει το Β΄ προφίλ του, διότι το πρώτο του έχει φτάσει το όριο των 5.000 φίλων, μπορεί αυτό το δεύτερο να γεμίσει με τους ίδιους φίλους που είχε στο πρώτο! Διότι το φατσοβιβλιοσύστημα διαλαλεί (κάτι που κάνει δημοκρατικά για όλους τους καινούριους φεϊσμπουκάδες, όπως είπαμε) το Β΄προφίλ του με το «Κάνετε προσθήκη στους φίλους σας τον Τάδε», ενώ παράλληλα ο άμεσα ενδιαφερόμενος ανακοινώνει σε όλους τους ήδη φίλους του τη δημιουργία του Β΄ προφίλ του. Αυτή η ανακοίνωση εμπεριέχει αναπόφευκτα και τα εξής ανείπωτα αλλά ευκόλως εννοούμενα: «Είδατε πόσο δημοφιλής είμαι;» «Είδατε τι... παθαίνω με τη μαζική προτίμησή σας σε μένα;» «Φυσικά κι έχω άλλα πολύ πιο σημαντικά να κάνω στη σημαντική ζωή μου, αλλά έμπλεξα εδώ στο φέισμπουκ...». Εδώ θα πρέπει να σημειώσω ότι μπορεί και ο ίδιος ο επώνυμος στην αρχή του Β΄ προφίλ του να κάνει ό,τι και ένας κοινός φεϊσμπουκάς: αίτημα φιλίας σε μερικούς, άσχετα αν αυτοί ανήκουν ήδη στη λίστα των φίλων του στο προφίλ Α΄. Φυσικά, επιλέγει άτομα με μεγάλη λίστα φίλων (από 2.000 και πάνω), ώστε να μην πέσει το... ίματζ του καταδεχόμενος να κάνει αίτημα φιλίας σε τίποτε... παρίες του φατσοβιβλίου. Και, τελειώνοντας, θα ήθελα να προσθέσω ότι με την ίδια λογική μπορεί ο φατσοβιβλιοΑλφαΒήτας να γίνει και φατσοβιβλιοΑλφαΒηταΓάμας, το οποίο συμβαίνει ήδη. Και βέβαια αυτός πλέον, για να παρακολουθεί και τα τρία προφίλ του, υποθέτω ότι θα πρέπει είτε να μην ασχολείται με τίποτε άλλο εκτός από το φατσοβιβλίο ή ν’ αφοσιώνεται κάθε φορά στο καινούριο του. 
©Βούλα Μάστορη

Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010

Μια μακάβρια αλλά απόλυτα φεϊσμπουκική απορία...

Όταν κάποιος κοινός (όχι "επώνυμος") φεϊσμπουκάς πεθαίνει, το παίρνει είδηση κανείς από τους fb φίλους του; Τονίζω: fb φίλους του! Ή υποθέτουν ότι απλώς αποχώρησε από το φατσοβιβλίο; Μακάβρια απορία, ναι, αλλά ο θάνατος δεν είναι εικονικός... Μακάρι να ήταν! Με πιάνει βαριά μελαγχολία και μόνο στη σκέψη ότι ο κοινός φεϊσμπουκάς "αποχωρεί" από το φατσοβιβλίο χωρίς κάποιος να επισημάνει ή έστω να παρατηρήσει  την απουσία του.

Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010

Χαρακτηριστικοί τύποι του φατσοβιβλίου (συνέχεια)

6. Φατσοβιβλιο-ομαδοδημιουργός
 
Κάθε φεϊσμπουκάς που σέβεται τον εαυτό του δε νοεί να μη δημιουργήσει και μια ομάδα, κι ας είναι αυτή του τύπου «Το κόκκινο τάνγκα της γιαγιάς μου», 
 όπως έχω ήδη αναφέρει. Όμως ειδικά ο φατσοβιβλιο-ομαδοδημιουργός δεν περιορίζεται στη δημιουργία μίας ή έστω δύο ομάδων. Δεν προλαβαίνει, ας πούμε, να πεθάνει κάποιος επώνυμος, κι αυτός σπεύδει να φτιάξει ομάδα για το μακαρίτη. Τον στραβοκοιτάζει ο γείτονάς του και την επόμενη στιγμή έχει δημιουργήσει την ομάδα «Με στραβοκοίταξε ο γείτονας!». Και καλά την έκανε την όποια ομάδα του... Έλα μου, ντε, που θέλει σώνει και καλά να γίνεις κι εσύ μέλος της ρημάδας της ομάδας του! Και σε βομβαρδίζει, λοιπόν, με σχετικά αιτήματα και δε χαμπαρίζει εάν αγνοείς συστηματικά το αίτημά του. Άσε που μπορεί και να τσαντιστεί με την απόρριψή σου και να σε ξεγράψει τελικά από φίλο του! Θα μου πεις «σιγά τα ωά!». Ναι, αλλά δε θα έλεγες το ίδιο εάν ήσουν.....(διάβασε το Νο7) 

7. Φατσοβιβλιοφιλοσυλλέκτης
Με το που μπαίνει αυτός στο φατσοβιβλίο, αρχίζει να κάνει αιτήματα φιλίας προς όλες τις κατευθύνσεις, προκειμένου να φτάσει τον αριθμό των 5.000 φίλων, που έχει θέσει ως όριο το φατσοβιβλίο για τον κάθε φεϊσμπουκά. Και θέλει να τον φτάσει αυτόν τον αριθμό όσο γίνεται πιο γρήγορα, για να ανοίξει το δεύτερο προφίλ του. Δεν τον ενδιαφέρει ποιοι μπαίνουν στη λίστα του. Αρκεί να φουσκώνει ο ενδεικτικός αριθμός στο προφίλ του. Παρακολουθεί, λοιπόν, την ανάπτυξη αυτού του αριθμού και πονάει πραγματικά κάθε φορά που πέφτει μια ή δυο μονάδες προς τα κάτω. Το
οποίο συμβαίνει μερικές φορές, είτε διότι το φατσοβιβλιοσύστημα το κάνει για πλάκα (για να σπάσει προφανώς τα νεύρα όσων παρακολουθούν συστηματικά αυτόν τον αριθμό διά διάφορους λόγους ο καθένας) ή φιλία πράγματι κάποιοι διαγράφουν αυτή τη  (για διάφορους επίσης λόγους ).
8. Φατσοβιβλιοφιλοσυλλέκτης με αυτοπεριορισμούς
Αυτός είναι μια «εξέλιξη» του απλού φατσοβιβλιοφιλοσυλλέκτη από πάνω. Κι εξηγώ: Ο φατσοβιβλιοφιλοσυλλέκτης με αυτοπεριορισμούς, όταν φτάνει να έχει περίπου 2.000 φατσοβιβλιοφίλους, όσο και να θέλει να τους κάνει 5.000, από κάποια εσωτερική ανάγκη (μαζοχιστική;) αυτοπεριορίζεται και διά λόγους αξιοπρέπειας δεν κάνει πλέον αίτημα σε όποιον όποιον. Ναι, ΟΚ, δεν τον ξέρει τον τύπο που του κάνει αίτημα φιλίας (και ποιος ξέρει ποιον, στο κάτω κάτω, εκεί μέσα), αλλά τουλάχιστον να έχει έναν... αξιοπρεπή αριθμό κοινών φίλων. Πάνω από εκατό είναι ένας αξιοπρεπής
αριθμός για κάποιον που αριθμεί πάνω από 1000 φίλους – διότι φυσικά δε διανοείται να κάνει αίτημα φιλίας σε κάποιον που έχει μικρότερο αριθμό φίλων από εκείνον (ε, όχι να κάνει αίτημα φιλίας σε φατσοβιβλιοπαρία!). Περιττό να πω ότι αυτός ο τύπος ελέγχει συνέχεια με το δεξί του μάτι τις προτάσεις φίλων που του κάνει το φατσοβιβλιοσύστημα στη δεξιά άκρη της αρχικής σελίδας, μήπως του ξεφύγει κάποιος με τον οποίον έχει τον επιθυμητό αριθμό κοινών φίλων. 



Σημείωση: Όλοι οι "χαρακτηριστικοί τύποι του φατσοβιβλίου" συγκεντρώνονται, μετά την επί μέρους ανάρτησή τους, στην αρχική ανάρτηση με αυτό το θέμα (17 Αυγούστου 2010).
©Βούλα Μάστορη

Τετάρτη, 25 Αυγούστου 2010

Χαρακτηριστικοί τύποι του φατσοβιβλίου (συνέχεια)

5. Φατσοβιβλιοπαίχτης: Παίζει μετά μανίας τα διάφορα παιχνίδια που υπάρχουν στο φατσοβιβλίο – Mafia Wars, FarmVille, Happy Aquarium... Και καλά να παίζει το παιχνίδι του. Και καλά να γεμίζει το φατσοβιβλιότοιχο με τις επιτυχίες του. Έλα μου, όμως, που μερικοί από αυτούς θέλουν να παίζει και κάποιος άλλος ταυτόχρονα το ίδιο παιχνίδι – όχι μαζί του, αλλά να παίζει ο καθένας τους χώρια και να ξέρουν ότι το παίζει και ο άλλος ταυτόχρονα... έτσι, για το άθλημα και μόνο. Τι σόι φατσοβιβλιοανωμαλία είναι αυτή δεν ξέρω. Σου ζητούν, λοιπόν, κάθε λίγο και λιγάκι να παίξεις αυτό το παιχνίδι και, μέχρι να μάθεις πώς να αποκλείσεις αυτή την εφαρμογή, βομβαρδίζεσαι με τα σχετικά αιτήματα. Αλλά μπορεί και να σου το ζητούν από απλή υστεροβουλία, με το σκεπτικό ότι, εάν παίζεις αυτό το παιχνίδι, μπορεί κάποια στιγμή να τρέξεις και να τους βοηθήσεις. Διότι, ναι, κάπου και πού βγαίνουν στον τοίχο και φωνάζουν «Βοήθεια!». Ποια ακριβώς βοήθεια ζητούν, θα σας γελάσω, διότι μέχρι τώρα δεν έχω ενδώσει στα φατσοβιβλιοπαχνίδια – όσο και να λένε μερικοί ότι μπαίνουν στο φατσοβιβλίο αποκλειστικά και μόνο για τα παιχνίδια του!
©Βούλα Μάστορη

Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010

Το Διαδίκτυο βλάπτει;

Το Διαδίκτυο βλάπτει;
 (απόσπασμα από άρθρο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ χτες 22/8/2010)


Γινόμαστε λοιπόν λιγότερο έξυπνοι; Περί αυτού πρόκειται; Πιθανόν. Σύμφωνα με όσα υποστηρίζονται στο «The Shallows» («Τα ρηχά»), το νέο βιβλίο του γκουρού της τεχνολογίας Νίκολας Καρ, η υπερδραστηριότητά μας στο Διαδίκτυο βλάπτει τις διανοητικές ικανότητες που χρειαζόμαστε για να επεξεργαστούμε και να κατανοήσουμε απαιτητικά κείμενα. Η ολοήμερη τροφοδότηση με ειδήσεις μάς κάνει να πηδάμε από το ένα άρθρο στο άλλο, χωρίς αναγκαστικά να εμβαθύνουμε σε οποιοδήποτε περιεχόμενο. Το διάβασμά μας διακόπτεται συχνά από το ηχητικό σήμα του τελευταίου email. Και απορροφούμε τώρα μικρές σειρές λέξεων στο Twitter και το Facebook πολύ πιο συχνά απ' ό, τι μεγαλύτερα κείμενα.
Όλα αυτά σημαίνουν ότι, αν και, εξαιτίας του Ιντερνετ, έχουμε γίνει πολύ καλοί στο να συλλέγουμε ένα ευρύ φάσμα πληροφοριών, ταυτόχρονα ξεχνάμε βαθμιαία πώς να σταθούμε, να συλλογιστούμε και να συσχετίσουμε όλα αυτά τα στοιχεία μεταξύ τους. Έτσι, όπως παρατηρεί ο Καρ, «χάνουμε την ικανότητά μας να εξισορροπούμε αυτές τις δύο διανοητικές λειτουργίες».

Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010

Χαρακτηριστικοί τύποι του φατσοβιβλίου (συνέχεια)

4. Φατσοβιβλιογκομενοσυλλέκτης: Προφανώς αρσενικού γένους τούτος, κάνει συλλογή από φατσοβιβλιογκόμενες (μια συλλογή καθαρά εικονική, να εξηγούμαστε). Βολτάρει στο φατσοβιβλίο και κάνει αιτήματα φιλίας μόνο σε γυναίκες και, μάλιστα, σ’ εκείνες που έχουν αναρτήσει στο προφίλ τους όμορφες φωτογραφίες – αδιαφορώντας αν αυτές οι φωτογραφίες ανταποκρίνονται ή όχι στην πραγματικότητα, μια και, επειδή δε θέλει να χάσει καμία από αυτές τις «γκόμενες», ο ίδιος δε διακινδυνεύει να ξεπεράσει ευθέως τα όρια της φατσοβιβλιοφιλίας και, έτσι, είναι αμφίβολο έως απίθανο να γίνει αυτοψία στο θέμα. Βεβαίως, αφήνει πάντα κάποιο παράθυρο ανοιχτό για την όποια πρωτοβουλία –αν, και όποτε έρθει (που δεν έρχεται)– κάποιας από τις ωραίες της συλλογής του. Πάντως, ως γνήσιος συλλέκτης, βασικά τις θέλει όλες πρωταρχικά ως... συλλεκτικά κομμάτια προς επίδειξη.
©Βούλα Μάστορη

Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010

Χαρακτηριστικοί τύποι του φατσοβιβλίου (συνέχεια)

3. Φατσοβιβλιοελληνάρας: Δεν αφήνει ξενόφερτη μύγα στο σπαθί του, το οποίο κραδαίνει υπέρ πίστεως και πατρίδος σε κάθε αντιφρονούντα ή σκεπτικιστή ή δίβουλο ή, ή, ή... Προσδοκεί ως Έλληνας πατριώτης να πάρει πίσω την Πόλη και ό,τι έδαφος κατακτήθηκε από την εποχή του Μεγαλέξανδρου και μετά... κι ας έχει αλλάξει χέρια αυτό το έδαφος στο μεταξύ. Και επιμένει να φατσοβιβλιοθρηνεί για όλες τις Χαμένες Πατρίδες και να οικτίρει όσους τυχόν τολμούν να εκφράσουν ικανοποίηση από κάποιο ταξίδι τους σε κάποια από αυτές, ενώ στις εθνικές εορτές υψώνει την ελληνική σημαία στο προφίλ του (αντικαθιστά τη φωτογραφία του με τη σημαία) και καλεί πατριωτικά και τους υπόλοιπους φεϊσμπουκάδες να κάνουν το ίδιο, θεωρώντας δεδομένη (ναι, καλά) την τοποθέτηση μιας πραγματικής σημαίας στο μπαλκόνι ή παράθυρο ή πόρτα ή όπου αλλού τέλος πάντων.
©Βούλα Μάστορη

Διαδίκτυο: Ο σύγχρονος φτερωτός έρωτας (http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathworld_1_16/08/2010_350849)

Το διαδίκτυο παίζει ήδη (και θα παίζει ολοένα και περισσότερο) σημαντικό ρόλο και στις ερωτικές σχέσεις των φεϊσμπουκάδων. Κι ευνοεί στην κατάργηση των υπαρχόντων μέχρι τώρα ταμπού. Απόδειξη ότι η σχετική έρευνα αναφέρει μεταξύ άλλων ότι "Μεταξύ των ζευγαριών που γνωρίστηκαν στο Διαδίκτυο, το 61% αφορούσε ζευγάρια του ίδιου φύλου".

Τετάρτη, 11 Αυγούστου 2010

Χαρακτηριστικοί τύποι του φατσοβιβλίου

Σημείωση: στην περιγραφή χρησιμοποιείται το αρσενικό γένος, αλλά οι χαρακτήρες ανήκουν και στα δύο φύλα, εκτός από ορισμένες περιπτώσεις, όπου γίνεται και η σχετική διευκρίνηση.

1. 
Φατσοβιβλιοκαλημεράκιας/νυχτάκιας/σπεράκιας-και-πάει- λέγοντας


 Είναι αυτός που σαν ρολόι επαρχιακής μητρόπολης σημαίνει αδιαλείπτως το ξημέρωμα, το μεσημέρι, το απόγευμα, το βράδυ, τη νύχτα, τα μεσάνυχτα και πάει λέγοντας, ευχόμενος στους φίλους, όσοι τυχαίνουν εκείνη τη χρονική στιγμή να βολτάρουν στον «τοίχο» (φανερά ή όχι), καλό ξημέρωμα, καλό μεσημέρι και πάει λέγοντας. Όσο πιο πολλούς φατσοβιβλιοφίλους έχει, τόσο και πιο πολλές αντευχές πιθανόν να έχει κάτω από τη δημοσίευση-χαιρετισμό του. Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που επιμένουν να καλησπερίζουν, να καληνυχτίζουν και πάει λέγοντας στον αέρα γενικώς, αδιαφορώντας αν η καλημέρα, καληνύχτα και πάει λέγοντας πέφτει στο κενό και δεν έχει κάποια ανταπόκριση ή έστω ένα «μου αρέσει» (που το έχει το φατσοβιβλιοσύστημα έτοιμο κάτω από τη δημοσίευση και απλώς το κλικάρει όποιος θέλει να φανεί ευγενικός ή φιλικός ή απλώς να θυμίσει την παρουσία του διακριτικά στον χαιρετούντα και (ίσως) στους υπόλοιπους του τοίχου). Γιατί επιμένει να χαιρετάει χωρίς απόκριση; Ίσως από περισσή ευγένεια ψυχής. Ή διότι «μια καλημέρα είναι αυτή. Πες την κι ας πέσει κάτω».
2.
Φατσοβιβλιοευχόμενος-για-την-αρχή-και-το-τέλος-της-βδομάδας


Αυτός χαιρετίζει ευγενικά και κεφάτα κάθε Δευτέρα την αρχή της εβδομάδας και το ίδιο κάνει και για το τέλος της – το Σαββατοκύριακο. Βεβαίως το ξεκίνημα και το τέλειωμα της βδομάδας χαίρουν της προσοχής όλων των φεϊσμπουκάδων, αλλά με διαφορετικό τρόπο το καθένα: Η μεν Δευτέρα με περίσκεψη ή βαριεστημάρα ή απόγνωση ή απέχθεια –άντε στον τροχό πάλι!– και με την ευχή να περάσει καλά και κυρίως ΓΡΗΓΟΡΑ, το δε Σαββατοκύριακο (και για ορισμένους προνομιούχους το Παρασκευοσαββατοκύριακο) με ανακούφιση και μια τρελή ελπίδα χαλάρωσης ή ξεσαλώματος, αισθήματα που βιάζονται τόσο πολύ να βιώσουν, ώστε οι ευχές για ένα καλό Σ/Κ ν’ αρχίζουν να πέφτουν βροχή, πριν καν εκπνεύσει η Πέμπτη! Μεταξύ μας, αυτό το Σ/Κ εμένα μου φέρνει στο νου «προϊόν» αφόδευσης, γι’ αυτό και το άλλαξα σε Σουβουκού από τις πρώτες μέρες της φατσοβιβλιοθητείας μου. Έτσι, όποτε μου ’ρθει να ευχηθώ για το τέλος της εβδομάδας (εμένα βασικά όλες οι μέρες είναι ίδιες πλέον), γράφω «Καλό Σουβουκού!». Ο φατσοβιβλιοκύκλος μου το έχει αποδεχτεί, αλλά υποπτεύομαι ότι μου έχουν κολλήσει το παρατσούκλι «Σουβουκού, η συγγραφέας»...

3. 
Φατσοβιβλιοελληνάρας


Δεν αφήνει ξενόφερτη μύγα στο σπαθί του, το οποίο κραδαίνει υπέρ πίστεως και πατρίδος σε κάθε αντιφρονούντα ή σκεπτικιστή ή δίβουλο ή, ή, ή... Προσδοκεί ως Έλληνας πατριώτης να πάρει πίσω την Πόλη και ό,τι έδαφος κατακτήθηκε από την εποχή του Μεγαλέξανδρου και μετά... κι ας έχει αλλάξει χέρια αυτό το έδαφος στο μεταξύ. Και επιμένει να φατσοβιβλιοθρηνεί για όλες τις Χαμένες Πατρίδες και να οικτίρει όσους τυχόν τολμούν να εκφράσουν ικανοποίηση από κάποιο ταξίδι τους σε κάποια από αυτές, ενώ στις εθνικές εορτές υψώνει την ελληνική σημαία στο προφίλ του (αντικαθιστά τη φωτογραφία του με τη σημαία) και καλεί πατριωτικά και τους υπόλοιπους φεϊσμπουκάδες να κάνουν το ίδιο, θεωρώντας δεδομένη (ναι, καλά) την τοποθέτηση μιας πραγματικής σημαίας στο μπαλκόνι ή παράθυρο ή πόρτα ή όπου αλλού τέλος πάντων. 


4.  
Φατσοβιβλιογκομενοσυλλέκτης

 Προφανώς αρσενικού γένους τούτος, κάνει συλλογή από φατσοβιβλιογκόμενες (μια συλλογή καθαρά εικονική, να εξηγούμαστε). Βολτάρει στο φατσοβιβλίο και κάνει αιτήματα φιλίας μόνο σε γυναίκες και, μάλιστα, σ’ εκείνες που έχουν αναρτήσει στο προφίλ τους όμορφες φωτογραφίες – αδιαφορώντας αν αυτές οι φωτογραφίες ανταποκρίνονται ή όχι στην πραγματικότητα, μια και, επειδή δε θέλει να χάσει καμία από αυτές τις «γκόμενες», ο ίδιος δε διακινδυνεύει να ξεπεράσει ευθέως τα όρια της φατσοβιβλιοφιλίας και, έτσι, είναι αμφίβολο έως απίθανο να γίνει αυτοψία στο θέμα. Βεβαίως, αφήνει πάντα κάποιο παράθυρο ανοιχτό για την όποια πρωτοβουλία –αν, και όποτε έρθει (που δεν έρχεται)– κάποιας από τις ωραίες της συλλογής του. Πάντως, ως γνήσιος συλλέκτης, βασικά τις θέλει όλες πρωταρχικά ως... συλλεκτικά κομμάτια προς επίδειξη. 

 5. 
Φατσοβιβλιοπαίχτης


 Παίζει μετά μανίας τα διάφορα παιχνίδια που υπάρχουν στο φατσοβιβλίο – Mafia Wars, FarmVille, Happy Aquarium... Και καλά να παίζει το παιχνίδι του. Και καλά να γεμίζει το φατσοβιβλιότοιχο με τις επιτυχίες του. Έλα μου, όμως, που μερικοί από αυτούς θέλουν να παίζει και κάποιος άλλος ταυτόχρονα το ίδιο παιχνίδι – όχι μαζί του, αλλά να παίζει ο καθένας τους χώρια και να ξέρουν ότι το παίζει και ο άλλος ταυτόχρονα... έτσι, για το άθλημα και μόνο. Τι σόι φατσοβιβλιοανωμαλία είναι αυτή δεν ξέρω. Σου ζητούν, λοιπόν, κάθε λίγο και λιγάκι να παίξεις αυτό το παιχνίδι και, μέχρι να μάθεις πώς να αποκλείσεις αυτή την εφαρμογή, βομβαρδίζεσαι με τα σχετικά αιτήματα. Αλλά μπορεί και να σου το ζητούν από απλή υστεροβουλία, με το σκεπτικό ότι, εάν παίζεις αυτό το παιχνίδι, μπορεί κάποια στιγμή να τρέξεις και να τους βοηθήσεις. Διότι, ναι, κάπου και πού βγαίνουν στον τοίχο και φωνάζουν «Βοήθεια!». Ποια ακριβώς βοήθεια ζητούν, θα σας γελάσω, διότι μέχρι τώρα δεν έχω ενδώσει στα φατσοβιβλιοπαχνίδια – όσο και να λένε μερικοί ότι μπαίνουν στο φατσοβιβλίο αποκλειστικά και μόνο για τα παιχνίδια του!

6. 
Φατσοβιβλιο-ομαδοδημιουργός
Κάθε φεϊσμπουκάς που σέβεται τον εαυτό του δε νοεί να μη δημιουργήσει και μια ομάδα, κι ας είναι αυτή του τύπου «Το κόκκινο τάνγκα της γιαγιάς μου», 
 όπως έχω ήδη αναφέρει. Όμως ειδικά ο φατσοβιβλιο-ομαδοδημιουργός δεν περιορίζεται στη δημιουργία μίας ή έστω δύο ομάδων. Δεν προλαβαίνει, ας πούμε, να πεθάνει κάποιος επώνυμος, κι αυτός σπεύδει να φτιάξει ομάδα για το μακαρίτη. Τον στραβοκοιτάζει ο γείτονάς του και την επόμενη στιγμή έχει δημιουργήσει την ομάδα «Με στραβοκοίταξε ο γείτονας!». Και καλά την έκανε την όποια ομάδα του... Έλα μου, ντε, που θέλει σώνει και καλά να γίνεις κι εσύ μέλος της ρημάδας της ομάδας του! Και σε βομβαρδίζει, λοιπόν, με σχετικά αιτήματα και δε χαμπαρίζει εάν αγνοείς συστηματικά το αίτημά του. Άσε που μπορεί και να τσαντιστεί με την απόρριψή σου και να σε ξεγράψει τελικά από φίλο του! Θα μου πεις «σιγά τα ωά!». Ναι, αλλά δε θα έλεγες το ίδιο εάν ήσουν.....(διάβασε το Νο7)  



7. 
Φατσοβιβλιοφιλοσυλλέκτης
Με το που μπαίνει αυτός στο φατσοβιβλίο, αρχίζει να κάνει αιτήματα φιλίας προς όλες τις κατευθύνσεις, προκειμένου να φτάσει τον αριθμό των 5.000 φίλων, που έχει θέσει ως όριο το φατσοβιβλίο για τον κάθε φεϊσμπουκά. Και θέλει να τον φτάσει αυτόν τον αριθμό όσο γίνεται πιο γρήγορα, για να ανοίξει το δεύτερο προφίλ του. Δεν τον ενδιαφέρει ποιοι μπαίνουν στη λίστα του. Αρκεί να φουσκώνει ο ενδεικτικός αριθμός στο προφίλ του. Παρακολουθεί, λοιπόν, την ανάπτυξη αυτού του αριθμού και πονάει πραγματικά κάθε φορά που πέφτει μια ή δυο μονάδες προς τα κάτω. Το
οποίο συμβαίνει μερικές φορές, είτε διότι το φατσοβιβλιοσύστημα το κάνει για πλάκα (για να σπάσει προφανώς τα νεύρα όσων παρακολουθούν συστηματικά αυτόν τον αριθμό διά διάφορους λόγους ο καθένας) ή φιλία πράγματι κάποιοι διαγράφουν αυτή τη  (για διάφορους επίσης λόγους ).


8. 
Φατσοβιβλιοφιλοσυλλέκτης με αυτοπεριορισμούς
 Αυτός είναι μια «εξέλιξη» του απλού φατσοβιβλιοφιλοσυλλέκτη από πάνω. Κι εξηγώ: Ο φατσοβιβλιοφιλοσυλλέκτης με αυτοπεριορισμούς, όταν φτάνει να έχει περίπου 2.000 φατσοβιβλιοφίλους, όσο και να θέλει να τους κάνει 5.000, από κάποια εσωτερική ανάγκη (μαζοχιστική;) αυτοπεριορίζεται και διά λόγους αξιοπρέπειας δεν κάνει πλέον αίτημα σε όποιον όποιον. Ναι, ΟΚ, δεν τον ξέρει τον τύπο που του κάνει αίτημα φιλίας (και ποιος ξέρει ποιον, στο κάτω κάτω, εκεί μέσα), αλλά τουλάχιστον να έχει έναν... αξιοπρεπή αριθμό κοινών φίλων. Πάνω από εκατό είναι ένας αξιοπρεπής
αριθμός για κάποιον που αριθμεί πάνω από 1000 φίλους – διότι φυσικά δε διανοείται να κάνει αίτημα φιλίας σε κάποιον που έχει μικρότερο αριθμό φίλων από εκείνον (ε, όχι να κάνει αίτημα φιλίας σε φατσοβιβλιοπαρία!). Περιττό να πω ότι αυτός ο τύπος ελέγχει συνέχεια με το δεξί του μάτι τις προτάσεις φίλων που του κάνει το φατσοβιβλιοσύστημα στη δεξιά άκρη της αρχικής σελίδας, μήπως του ξεφύγει κάποιος με τον οποίον έχει τον επιθυμητό αριθμό κοινών φίλων. 

9.     
ΦατσοβιβλιοΑλφαΒήτας 
    Αυτός μπορεί να μοιάζει με τους δύο φατσοβιβλιοφιλοσυλλέκτες (Νο7 & Νο8) που ήδη ανέφερα, αλλά η μόνη ίσως ομοιότητά τους είναι στο ότι διαθέτουν δύο προφίλ (που μπορεί, φυσικά, ένας φατσοβιβλιοφιλοσυλλέκτης να μην καταφέρει ποτέ να τα κάνει δύο). Ο φατσοβιβλιοΑλφαΒήτας είναι συνήθως επώνυμος (δεν έχει σημασία ο λόγος της επωνυμίας του) και επίσης δεν παίρνει συνήθως ο ίδιος την πρωτοβουλία να κάνει αιτήματα φιλίας. Αυτοκρατορικά αποδέχεται ή όχι αυτά που του έρχονται. Και είναι πολλά αυτά, διότι αφενός η επωνυμία στο φατσοβιβλίο προσελκύει τα αιτήματα φιλίας όπως η ζάχαρη τις μύγες, αφετέρου η προσθήκη ενός επώνυμου στη λίστα φίλων ενός κοινού θνητού φεϊσμπουκά προσδίδει γκλαμουριά και γενικά «αναβαθμίζει» το προφίλ του. Για την ιστορία, όταν ο φατσοβιβλιοΑλφαΒήτας ανοίγει το Β΄ προφίλ του, διότι το πρώτο του έχει φτάσει το όριο των 5.000 φίλων, μπορεί αυτό το δεύτερο να γεμίσει με τους ίδιους φίλους που είχε στο πρώτο! Διότι το φατσοβιβλιοσύστημα διαλαλεί (κάτι που κάνει δημοκρατικά για όλους τους καινούριους φεϊσμπουκάδες, όπως είπαμε) το Β΄προφίλ του με το «Κάνετε προσθήκη στους φίλους σας τον Τάδε», ενώ παράλληλα ο άμεσα ενδιαφερόμενος ανακοινώνει σε όλους τους ήδη φίλους του τη δημιουργία του Β΄ προφίλ του. Αυτή η ανακοίνωση εμπεριέχει αναπόφευκτα και τα εξής ανείπωτα αλλά ευκόλως εννοούμενα: «Είδατε πόσο δημοφιλής είμαι;» «Είδατε τι... παθαίνω με τη μαζική προτίμησή σας σε μένα;» «Φυσικά κι έχω άλλα πολύ πιο σημαντικά να κάνω στη σημαντική ζωή μου, αλλά έμπλεξα εδώ στο φέισμπουκ...». Εδώ θα πρέπει να σημειώσω ότι μπορεί και ο ίδιος ο επώνυμος στην αρχή του Β΄ προφίλ του να κάνει ό,τι και ένας κοινός φεϊσμπουκάς: αίτημα φιλίας σε μερικούς, άσχετα αν αυτοί ανήκουν ήδη στη λίστα των φίλων του στο προφίλ Α΄. Φυσικά, επιλέγει άτομα με μεγάλη λίστα φίλων (από 2.000 και πάνω), ώστε να μην πέσει το... ίματζ του καταδεχόμενος να κάνει αίτημα φιλίας σε τίποτε... παρίες του φατσοβιβλίου. Και, τελειώνοντας, θα ήθελα να προσθέσω ότι με την ίδια λογική μπορεί ο φατσοβιβλιοΑλφαΒήτας να γίνει και φατσοβιβλιοΑλφαΒηταΓάμας, το οποίο συμβαίνει ήδη. Και βέβαια αυτός πλέον, για να παρακολουθεί και τα τρία προφίλ του, υποθέτω ότι θα πρέπει είτε να μην ασχολείται με τίποτε άλλο εκτός από το φατσοβιβλίο ή ν’ αφοσιώνεται κάθε φορά στο καινούριο του. 

10. 
Φατσοβιβλιοστάρ


      Συνήθως είναι και φατσοβιβλιοΑλφαΒήτας, διότι έχει ως επώνυμος (οποιοσδήποτε ο λόγος της επωνυμίας του πάλι) πάρα πολλά αιτήματα φιλίας, τα οποία αποδέχεται συνήθως εύκολα. Αυτό, βέβαια, δεν τον εμποδίζει να φέρεται κατά τ’ άλλα ως απόλυτος σταρ. Από ψηλά εκεί στο βάθρο της δημοτικότητας που του παρέχει η επωνυμία του, κάθε τόσο δημοσιεύει στον κοινό τοίχο το δικό του κατιτί (από βαρύγδουμπες σκέψεις ή αφορισμούς μέχρι κοινότυπους σχολιασμούς για καιρικά ή πολιτικά ή τηλεοπτικά δρώμενα) και απολαμβάνει (ποιος ξέρει;) τις αντιδράσεις ή σχόλια που σπεύδουν να κολλήσουν οι κοινοί θνητοί φεϊσμπουκάδες από κάτω. Συνήθως δεν αντιδράει, δεν απαντάει, δε χαμπαρίζει σε οποιοδήποτε τέτοιο σχόλιο. Λες και είναι ο Λευκός που πετάει καθρεφτάκια και χάντρες στους Ινδιάνους, όπως είπε κάποια φατσοβιβλιοφίλη κάποτε. Και είναι σπάνιο έως απίθανο ν’ απαντήσει σε κάποιο μήνυμα που θα του στείλεις εσύ ο κοινός θνητός φεϊσμπουκάς φίλος του. Εδώ που τα λέμε, εάν παίρνει βροχή τα μηνύματα, πού ν’ αρχίσει ν’ απαντάει σε όλα αυτά; Θα χρειάζεται και γραμματέα για το φατσοβιβλίο. Όμως, από την άλλη, η συχωρεμένη η μάνα μου έλεγε «Όποιος έχει τα γένεια, έχει και τα χτένια»...


11. 
Φατσοβιβλιο-σας-γράφω-κανονικά-τυπάκιας

    Αυτός το παίζει σταρ, χωρίς να έχει όμως τα... φόντα του φατσοβιβλιοστάρ (Νο10 χαρακτηριστικός τύπος του φατσοβιβλίου). Μπορεί στην πραγματικότητα να είναι ή να μην είναι επώνυμος, αυτός όμως θεωρεί οπωσδήποτε τον εαυτό του έτσι. Πριν αποδεχτεί ένα αίτημα φιλίας, το περνάει από φατσοβιβλιοκαραντίνα, η οποία μπορεί να διαρκέσει από μέρες μέχρι μήνες. Και πολύ συχνά απορρίπτει ένα αίτημα, διότι απλά δε γνωρίζει τον αιτούντα, άσχετα αν η αποδοχή αιτημάτων από άγνωστα παντελώς άτομα είναι κοινός τόπος στο φατσοβιβλίο.


12.       
Φατσοβιβλιοσνομπάκιας
 

     Στο προφίλ του συνήθως δε βάζει φωτογραφία και έχει ενεργοποιήσει κάθε εφαρμογή του απόρρητου με αποτέλεσμα το φατσοβιβλιοσύστημα να μη δίνει καμία πληροφορία για το άτομό του –ούτε εάν υπάρχουν κοινοί φίλοι με τον επισκέπτη του προφίλ του, ούτε εάν έχει καν φίλους– και κυρίως δε βάζει το κουτάκι με την ένδειξη «προσθήκη στους φίλους», που σημαίνει ότι δεν μπορείς ούτε αίτημα φιλίας να του κάνεις. Κι εσύ ο κοινός θνητός φεϊσμπουκάς διερωτάσαι: Μα καλά, τι στο διάτανο, ήθελε και μπήκε στο φέισμπουκ αυτός ο τύπος; Για να μας τη σπάει μόνο;

13.
Φατσοβιβλιοανησυχάκιας



Τρέμει από ανησυχία μην του σβήσει το φατσοβιβλιοσύστημα φίλους του. Συμβαίνει μερικές φορές, όπως έχω ήδη αναφέρει, να παίζει με τα νεύρα σου –το φατσοβιβλιοσύστημα λέω–, ανεβοκατεβάζοντας τον αριθμό των φίλων σου έτσι, για πλάκα (?). Μερικές φορές όμως τους σβήνει όλους (ή δείχνει μόνο σ’ εσένα σαδιστικά ότι έχουν σβηστεί). Ο φατσοβιβλιοανησυχάκιας όμως, όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, παίρνει γύρα τα φατσοβιβλιοπαράθυρα κι εκλιπαρεί να επιστρέψουν οι φερόμενοι ως σβησμένοι φατσοβιβλιοφίλοι του και στο αναμετάξυ στέλνει κι ένα γύρο αιτήματα φιλίας... Μερικοί υποψιάζονται ότι αυτό το κάνει απλά και μόνο προς άγραν επιπλέον φατσοβιβλιοφίλων...
    
 14.
Φατσοβιβλιοπαραθυράκιας
 

 
Καραδοκεί στο παράθυρο συζήτησης και μαρκάρει στόχο, συνήθως κάποιο άτομο  επώνυμο ή κάποιο με όμορφη φωτογραφία στο προφίλ και που τυχαίνει εκείνη τη στιγμή να έχει ανοιχτή τη σύνδεση. Σε κάθε περίπτωση ο στόχος του είναι κάποιος με τον οποίο απλά έχουν γίνει φβ-φίλοι, με όλη την εικονική σημασία του όρου. Αρχίζει με ένα κολακευτικό «πλεύρισμα»  και, αν του δώσεις θάρρος, τότε θελέστα-παθέστα...

15.
      Φατσοβιβλιοκλειστοπαραθυράκιας



Βολτάρει στο φατσοβιβλίο με κλειστό πάντα το παράθυρο της συνομιλίας, έτσι δε φαίνεται ότι είναι παρών. Ο λόγος που το κάνει αυτό μπορεί να είναι α) είτε διότι θέλει ν’ αποφύγει την κουβέντα γενικά ή ειδικά με κάποια άτομα, β) είτε διότι δε θέλει να φαίνεται ότι απασχολείται με το φατσοβιβλίο αυτός ο σοβαρός άνθρωπος που έχει τόσα πιο σοβαρά να κάνει στη ζωή του..., γ) είτε διότι θέλει να «κόβει κίνηση» απαρατήρητος και σαν αλεξιπτωτιστής να πετάει πού και πού το κατιτί του ή να κολλάει κάποιο σχόλιο σε κάποιου άλλου τη κοινοποίηση. Αλλά μπορεί και δ) διότι απλά είναι πολύ ντροπαλός για μια ζωντανή συνομιλία. Ή ε) μπορεί να είναι τόσο σνομπ, που να μην καταδέχεται ζωντανή συνομιλία με κοινούς θνητούς. Ή στ) στην τελική μπορεί αυτή τη στιγμή να κάνει τη φυσική του ανάγκη κι επειδή τυχαίνει να είναι ευγενής, κλείνει τη σύνδεση, μην τυχόν και χάσει κάποια κρούση για κουβέντα και χαρακτηριστεί αγενής ή ψηλομύτης.

16.     
Ο φατσοβιβλιο-εμμένω-στους-5.000-φίλους τύπος

     

Αυτός, μόλις φτάσει στους 5.000 φίλους, αρχίζει το «κοσκίνισμα» (βλέπε διαγραφή), διότι δε θέλει να φτιάξει άλλο προφίλ, είτε διότι  απλώς βαριέται να επαναλάβει τη διαδικασία δημιουργίας προφίλ είτε διότι τώρα που έφτασε στο όριο της φατσοβιβλιοδημοτικότητας είναι ευκαιρία να κάνει ένα ξεσκαρτάρισμα. Όποια και αν είναι η αιτία του «εμμένω στους 5.000», το κοσκίνισμα γίνεται συνήθως βάσει προσωπικής αξιολόγησης, και ως τοιαύτη διαφέρει στον καθένα.  Μπορεί κάποιος να διαγράφει όσους δεν του γεμίζουν το μάτι ή που δεν προσδίδουν αίγλη στο προφίλ του. Κάποιος άλλος μπορεί να διαγράφει όσους τον ενόχλησαν για τον άλφα ή βήτα λόγο (πού τον θυμάται αυτό το λόγο δεν ξέρω). Και κάποιος άλλος μπορεί να διαγράφει άτομα με τα οποία δεν έχει καμία επικοινωνία, διότι ο άνθρωπος θέλει να έχει ουσιαστική επικοινωνία με τους φατσοβιβλιοφίλους του (χμ...).

 ©Βούλα Μάστορη